Brieven over het CvZ-voorstel

Veel geld wordt slechter besteed

De gezondheidszorg moet goedkoper. Eén van de nieuwste voorstellen is het schrappen van dure medicijnen voor zeldzame ziekten uit het basispakket. Tja. Waar liggen je prioriteiten? HSL-lijn: kosten 1 miljard. Verspilling mislukte automatisering UWV: 300 miljoen. Waterschappen, mislukte automatisering: 25 miljoen. De Rekenkamer schat dat er inmiddels 4 à 5 miljard naar mislukte IT-projecten is gegaan. Verbouwing Stedelijk Museum Amsterdam: 47 miljoen overschrijding. Aanpassing geluids- en fijnstofmaatregelen vanwege de verhoging van de maximumsnelheid: 175 miljoen. Mislukte Blauwe Stad: 300 miljoen. Reiderwolde, een natuurgebied bij de Blauwe Stad: 10 miljoen naar twee schapenboeren. Gemeenten die met grondaankopen de mist in zijn gegaan: 3,6 miljoen per jaar. Wieringerrandmeer: het plan daarvoor ging in 2010 ten onder: 28 miljoen over de balk. Marineschip JSS: 25 miljoen duurder. Vestia: 2 miljard down the drain, plus nog wat zo wat miljoentjes bij andere corporaties. SS Rotterdam: het opknappen daarvan werd op 6 miljoen geschat, dat werd 200 miljoen. Slibverwerking Noord-Brabant – een bedrijf dat eigendom is van vier waterschappen – leed een verlies van 200 miljoen door derivaten. En dit lijstje is verre van compleet. Over de zorg zelf is ook zo’n lijstje aan te leggen: gouden handdrukken, super de luxe ziekenhuizen, het een nog mooier ingericht dan het andere. En dé grote kostenpost die de belastingbetaler torst aan kredieten voor bijna failliete Europese landen ontbreekt ook nog. Miljarden aan Griekenland en Spanje die we hoogstwaarschijnlijk niet terugzien. Dus tja, veel geld inderdaad dat gemoeid is met de behandeling van de ziekte van Pompe en Fabry maar waar praten we eigenlijk over?

Leiden

Er is iets heel erg mis in Nederland

Wie de ziekte van Pompe of Fabry heeft komt – als het aan de CvZ ligt – niet meer in aanmerking voor vergoeding van de medicijnen vanuit het basispakket. Die zijn te duur. Dan zijn er drie mogelijkheden: bijverzekeren, zelf de medicijnen betalen of een ellendige eindfase.

Wie zich hierover minder zorgen hoeft te maken, reken ik maar tot de gegoeden. Gemakshalve de groep mensen die in de 52 procent-belastingschaal vallen. Nu las ik onlangs dat er door de rijken in deze wereld biljoenen gestald zijn in belastingparadijzen. Van dat geld gaat dus niets of een minimum naar de Nederlandse staat. Anders dan de minderbedeelden kunnen de 52%’ers zich gemakkelijk een belastingconsulent veroorloven die hen helpt de belastingdruk te verminderen. Dat geld gaat dus ook niet naar de staat. Anders dan voor de minderbedeelden betaalt de staat voor de 52%’ers meer dan de helft van de hypotheekrente.

Mijn veronderstelling is dat mensen salaris krijgen om in hun onderhoud te voorzien en als tegenprestatie hun werk zo goed mogelijk doen. Over de hoogte van de beloning voor het werk kan men van mening verschillen. Jaarlijkse bonussen vanwege uitzonderlijke prestaties zijn echter onwaarschijnlijk belachelijk.

Ik ben 75, heb voor zover ik weet geen ziekte onder de leden en val in de 42%-belastingschaal en behoor dus niet tot de minderbedeelden.

Volgens mij is er in Nederland iets heel erg mis.

Dalen