Column

Nergens wordt zo veel geweend als op Spelen

Marianne Vos aan tafel bij Mart Smeets in London Late Night.

Nederland 1 is gedurende de Olympische Spelen in zijn geheel ontruimd om plaats te maken voor een invasie van elkaar strak opvolgende sportprogramma’s. Het sportfestijn begint om 7 uur ’s ochtends met Good morning London en gaat door tot één uur ’s nachts, wanneer de herhaling begint van Mart Smeets’ talkshow London Late Night. Je begrijpt niet waarom de andere zenders niet gewoon op zwart gaan. De top-15 van best bekeken programma’s bestaat dezer dagen bijna volledig uit sportuitzendingen op Nederland 1.

Sporttelevisie is emo-tv. Dus werd het gesprek met de hevig teleurgestelde Sebastiaan Verschuren eindeloos herhaald: „Ik kan mezelf wel voor mijn kop schieten”, zei de zwemmer omdat hij er niet in was geslaagd zich te plaatsen voor de finale van de 200 meter schoolslag.

Even vaak kwam het fragment voorbij van de ontgoochelde zwemster Ranomi Kromowidjojo. Zij zei over haar zilveren plak: „niks gewonnen, alleen goud verloren”. De Vlaamse presentator op Canvas vatte de hevige emoties mooi samen: „Ik heb nog nooit meer mensen zien wenen, dan op de Spelen.”

De olympische overkill brengt bij vlagen mooie tv. Gisteren was het hoogtepunt de wielerwedstrijd op de weg, waar ‘wij’ (lees: Marianne Vos), ‘onze’ (haar) eerste gouden medaille binnenhaalde(n). Met verslag van Mart Smeets.

Een wielerverslag van Smeets maakt duidelijk waarom sporters de helden zijn van onze tijd. Zij belichamen waarden waar wij onvolmaakte schepsels, onderuit gezakt op de bank, slechts het diepste respect voor kunnen hebben. Heldhaftigheid, doorzettingsvermogen, broederschap, opoffering. Smeets begrijpt dat als geen ander. Dus benadrukt hij hoe Vos’ ploeggenoten zichzelf voor haar medaille hebben weggecijferd. Hij wijst er nog maar eens op hoe Vos uit de as (lees: sleutelbeenblessure) is herrezen. Hij vertelt hoe zij zich als een drenkeling door het barre Engelse weer worstelt. En het blijft spannend tot het einde. „Vos is de motor in de kopgroep, maar een motor kan je ook opblazen.”

Ook als interviewer gaat Smeets altijd direct op zoek naar de grootst mogelijke emotie. Maar wat hem als verslaggever en presentator zo sterk maakt, brak hem gisteravond als interviewer op.

Smeets: „Ik ben zo benieuwd wat er door je heen gaat op het moment dat je over de finish rijdt”.

Vos: „Ja, het is fantastisch. Maar het valt niet eens uit te leggen.”

Smeets: „Maar kan je beschrijven hoe je je op dat moment voelt?”

Vos: „Nee Mart, dat is onbeschrijflijk.”

Reinier Kist vervangt deze week Hans Beerekamp.