Wielrengoud moet nog doordringen bij Vos - ‘zo lang naar toe geleefd’

Marianne Vos of The Netherlands (C) sprints for the line to victory over Elizabeth Armitstead of Britain (R) at the conclusion of the women's cycling road race in London on July 29, 2012, during The 2012 London OIympic Games. AFP PHOTO / ODD ANDERSEN Marianne Vos wint de sprint in haar olympische race eerder vandaag. Foto AFP / Odd Andersen

Marianne Vos kon haar gouden plak op de wegwedstrijd van de Olympische Spelen kort na afloop moeilijk bevatten. Eerder vandaag was de Nederlandse wielrenster de sterkste in een kopgroep van drie na een koers over 140 kilometer.

De eerste goudenmedaillewinnaar voor Nederland deze Olympische Spelen zei vlak na haar race tegen een verslaggever van persbureau Novum:

“Ik besef het nog niet helemaal. Als eerste over de finish komen geeft zo’n ongelofelijk gevoel. Dat is het mooiste wat er is.”

Interview met Vos na haar huldiging:

‘Onderweg dacht ik maar aan één ding: als eerste over de finish komen’

Vos begon als grote favoriet aan de wegwedstrijd en voor de Brabantse telde dan ook alleen de eerste plaats.

“Onderweg dacht ik maar aan een ding: als eerste over de finish komen. Dat is aan de ene kant eenvoudig aan het wielrennen, maar ook juist weer heel moeilijk.”

Vos sprak vol lof over haar teamgenoten, die zich bijzonder actief toonden. De Nederlandse rensters probeerden de koers “zwaar te maken”, zodat de concurrentie vermoeid zou raken. Uiteindelijk leidde dat tot een kopgroep van vier, waar Shelley Olds later door een lekke band uit moest lossen. Vos:

“Ellen van Dijk en Loes Gunnewijk hebben het goed gedaan. Het was moeilijk om met een groepje weg te komen, omdat er niet veel landen mee in de aanval gingen. Dat bleek wel op Box Hill waar we bij elkaar bleven. Gelukkig zat er daarna nog een hupje in het parcours. We hebben er een mooie wedstrijd van gemaakt. Daar waren we bij gebaat, want het levert nu wel de winst op.”

Reactie kroonprins Willem-Alexander op gouden plak Vos:

‘Kopgroep van drie wielrensters was een voordeel’

Dat de drie rensters voorin samen de prijzen mochten verdelen, noemde Vos een voordeel.

“Iedereen reed voor een medaille. We zijn daarom vol doorgegaan tot de finish.”

In de sprint wilde Vos vooral niet te vroeg aangaan.

“Op vijfhonderd meter van de finish zag je de streep al. Dan wil je het liefst gelijk aanzetten, maar dat moet je vooral niet doen. Ik zag Armitstead nog naast me komen, maar gelukkig kwam ze er niet langs.”

Vos sprak van een ongelofelijk moment.

“Ik heb er zolang naar toegeleefd en vandaag was het moment daar.”