Tippen

In hotels rekenen sommige nette dames op een fooi, ontdekt Ivo Weyel.

Arme Mark Zuckerberg. Geniet hij van een onbezorgde vakantie, krijgt hij in alle media de wind van voren omdat hij geen fooi achterliet in een restaurant. Toegegeven, de oprichter van Facebook (tevens multimiljardair) hoeft niet op de kleintjes te letten, maar toch, stel dat de service in het restaurant bagger was, dan mag hij dat toch laten blijken? Fooien blijven hete hangijzers. Afgezien van het juiste bedrag, wordt ook steeds onduidelijk wie er getipt moet worden. Zo hebben hotels de laatste tijd de neiging om nette dames achter de balie te zetten, op kekke hakjes en in olijke kokerrokjes, die niet alleen de ontvangstprocedures voor hun rekening nemen, maar je tevens naar de kamer begeleiden. Zo’n nette dame laat je natuurlijk niet je weekendtas dragen, ook al biedt ze dat aan. En zo een nette dame een fooi geven, heeft bijna iets onfatsoenlijks. Dilemma. Ik nam eens de proef op de som en frommelde een dergelijke dame een lapje geld toe, waarop ze stoïcijns zei dat zoiets echt niet nodig was (daar heb je het al, dacht ik, ik heb haar dodelijk beledigd, misschien klaagt ze me wel aan wegens een vermeend DSK’tje), waarna ze het discreet in haar zak stopte.

Het antwoord is dus ja, nette dames moeten ook getipt worden.

Van mijn grootvader leerde ik om op de eerste dag van je verblijf iedereen te tippen. Achteraf heb je er immers zelf niks meer aan. Dus op dag één al meteen een fooi voor het kamermeisje neerleggen, en iedereen die je ook maar in uniform tegenkomt onverwijld een flap in de hand duwen. Dat legde me onlangs in het New Yorkse Mandarin Oriental hotel geen windeieren. Ik had, opa indachtig, de portier fors getipt voor het openhouden van mijn taxideur. Ik had de avond daarop weer een taxi nodig, maar het was spitsuur en het regende pijpenstelen, wat betekent dat er geen taxi te krijgen is en er dientengevolge een hele rij wachtenden stond. De portier floot en gesticuleerde als een gek om die ene vrije taxi binnen te lokken en toen hem dat eindelijk lukte en de first in line wilde instappen, hield hij hem tegen, wenkte mij en duwde mij de taxi in. Hoe hij dat had verantwoord aan de woedende meute, merkte ik de volgende dag aan het ontbijt, toen iemand me vroeg of het een jongetje of een meisje is geworden. Mijn vrouw lag immers te bevallen?