Annie, laat jij je tassie nou es los

Typische transfers of bonje in de boardroom, gesuikerde bonussen of verbroken beloftes? De nieuwe firma is er bij – elke zaterdag.

We deelden nog wel het bed, maar niet langer de dromen. Dat zei topman Domenico de Sole toen hij acht jaar geleden bij Gucci vertrok. Samen met ontwerper Tom Ford maakte hij van het Italiaanse modemerk een daverend succes. Maar dat betekent nog niet dat je altijd aardig behandeld wordt. Deze week werd De Sole door de gerechtsdeurwaarders van Groot & Evers opgeroepen zijn laatste aandelen Gucci als de wiedeweerga in te leveren.

Het is het sluitstuk van de ‘tasjesoorlog’ die elf jaar geleden op de Amsterdamse grachten uitbrak. Toen probeerde het Franse modehuis Louis Vuitton Moët Hennessy tegen de wil van de top van Gucci in het Italiaanse prinsesje over te nemen. De Franse concurrent PPR schoot de in Amsterdam gevestigde vennootschap te hulp. De witte ridder lijfde Gucci in na een lange strijd voor de Ondernemingskamer van het Amsterdamse hof. Althans, 99,93 procent van de aandelen.

Minderheidsaandeelhouders kunnen pas gedwongen worden hun stukken in te leveren na een uitkoopprocedure via – opnieuw – de Ondernemingskamer als een koper ten minste 95 procent van de aandelen bezit. Dus daagde PPR onlangs 157 aandeelhouders waaronder „alle onbekende houders van aandelen” Gucci „zonder bekende woon- of verblijfplaats in of buiten Nederland”. En ook Domenico de Sole, „wonende te Cariati (Marina), Cosenza, Italië”.

De laatste tegenstribbelaars moeten hun stukken vóór dinsdag 21 augustus 15.00 uur tegen 138,50 euro per stuk inleveren. Het is moeilijk afscheid nemen. Straks deelt Domenico helemaal niets meer met Gucci, anders dan een verleden.

Jeroen Wester