Wolfje wordt niet vergeten

Er zijn wolven gesignaleerd, en je kunt ze temmen. Dat is het verhaal dat rondgaat. En dus gaan ze op zoek, een man en zijn drie kinderen. Dagenlang speuren ze de heuvelachtige, blokkerige wereld af, zonder een spoor van wolven te vinden. De onzekerheid groeit. Klopt het gerucht wel, of is het gefabriceerd? Dan zien ze er ineens toch één. Wit en houterig, maar onmiskenbaar een wolf. Ze hebben alleen geen idee hoe hem te temmen. Zo snel als het dier verschijnt, verdwijnt het ook weer. Ze hebben hun kans gemist.

Een nieuw gerucht: om wolven te temmen heb je botten nodig. En om botten te krijgen, moet je monsters verslaan. Dus trekken ze de mijnen in. Het is niet fraai, maar ze verslaan ze allemaal. En ze krijgen er botten voor in ruil.

Het duurt lang voordat ze voor de tweede keer een wolf vinden. De oudste zoon is de gelukkige: hij temt hem. Wolfje wordt zijn huisdier, zijn maatje. Waar hij ook gaat, in zijn kielzog volgt de viervoeter. De zoon is apetrots. Maar dan slaat het noodlot toe. Er breekt een brand uit. De wolf, overmoedig, springt in de vlammenzee en sterft.

Dit verhaal is waargebeurd. De vader uit het verhaal vertelde het me: hij draait thuis een Minecraft-server, waarop hij en zijn kinderen inloggen met hun laptops. Ze spelen het al een jaar, vrijwel dagelijks, en het blijft maar boeien.

Minecraft begon drie jaar terug als project van één programmeur, de Zweed Markus ‘Notch’ Persson, die er multimiljonair mee werd. De game is inmiddels ook op iOS en Xbox 360 verschenen, en groeit nog altijd in populariteit. Dat komt door de ongekend open spelwereld, die bestaat uit duizenden kubussen die je kunt weghakken of opstapelen. Je kunt kubussen combineren om gereedschap te maken. Je bent vrij om te doen wat je wilt, maar alles laat sporen achter. Daarin schuilt de kracht van Minecraft: jij hebt de wereld om je heen met je eigen handen gevormd. Het wordt jouw wereld, een tweede thuis. En dat roept sterke emoties op.

Hoewel Wolfje bestaat uit pixels, polygonen en een lap scripttaal, is de oudste zoon ontroostbaar en niet aanspreekbaar. Dan wendt hij zich met opgeheven hoofd tot zijn familie. Hij heeft een kist gemaakt in het spel, en vraagt zijn vader, broertje en zusje om er grafgeschenken in te doen. Hij begraaft ze in een intieme hoek van de spelwereld, met een gedenksteen erbovenop. Ze houden een plechtigheid. Daarna blijft het graf voor altijd bestaan op de server. Wolfje zal nooit vergeten worden.