Science tattoo

Ik wilde al vele jaren een tatoeage laten zetten. Het begon echt een beetje te spelen toen ik al een tijd met mijn natuurkunde bezig was. Ik begon toen ook mijn eerste stapjes te zetten in het ‘cool’ maken van wetenschap en wat symboliseert coole wetenschap nu beter dan een wetenschappelijke tatoeage?

Op een gegeven moment kwam ik uit op de website van Carl Zimmer. Hij is een geweldige wetenschapsjournalist en heeft een boek uitgebracht met ‘science tattoos’ – een aanrader voor wetenschapsliefhebbers. Je ziet bijvoorbeeld iemand die een bepaald molecuul heeft onderzocht en dat groot op z’n rug laat zetten. Een andere wetenschappelijke fanatiekeling heeft zijn hele arm met een DNA-streng of honderden decimalen van pi omwikkeld. Maandenlang heb ik gezocht naar inspiratie en toen besloten om naar een heel goede tattooshop te gaan in Driebergen waar ze me hebben geholpen met het design.

Ik wist redelijk goed wat ik wilde: het totale universum samenvatten in een enkel plaatje. De basis wordt gevormd door een bellenvat, waarin wetenschappers vroeger de eerste deeltjes hebben ontdekt. Het is een kamer met een transparante vloeistof die heel erg graag wil gaan koken. Op het moment dat deeltjes in een deeltjesversneller gemaakt worden, en ze door de kookvertraagde vloeistof vliegen, laten ze een spoor achter van belletjes. Het lijkt een beetje op een condensstreep achter een vliegtuig in de lucht. Deze sporen symboliseren alle deeltjes in het universum.

Verder staan er in mijn tattoo vier plaatjes die de vier fundamentele krachten van het universum beschrijven. Een appel voor de zwaartekracht, een magneet en lampje voor de elektromagnetische kracht, een radioactiviteitsteken voor de zwakke kernkracht en een atoom voor de sterke kernkracht. Deze krachten en deeltjes zorgen samen voor alles in ons heelal. Van een verliefd stelletje, tot het stralen van sterren, tot aan deze column. Ook staat er een groot kruis in dat uit drie strepen bestaat. Dit symboliseert dat er om ons heen überhaupt meer materie dan antimaterie is. Tot slot nog een lege cirkel. Een symbool voor de wetenschappelijke methode. Voor het feit dat er altijd iets te zoeken of verbeteren valt. Dat de zoektocht zelf het leukste is en dat je nooit op je lauweren moet rusten.

Waar die staat? Op mijn kuit, omdat mijn biceps niet groot genoeg is voor het hele universum en omdat ik hem voor mezelf heb gezet en niet iedereen bezig hoeft te zijn met mijn tatoeage als ik wetenschap uitleg.

Wetenschapsjournalist Diederik Jekel schrijft de komende weken over hoe wetenschap in alles om ons heen terug te vinden is. Victor Lamme hervat zijn column op 31 augustus.