Ingenieus geweven thriller over wijze vakbondsman

Les neiges du Kilimandjaro.

Regie: Robert Guédiguian. Met: Jean-Pierre Darroussin. In: 7 bioscopen. ****

Michel Marteron is een vakbondsman van de oude stempel. Zijn idolen zijn Jean Jaurès, de leider van de Franse socialisten die in 1914 om zijn gebrek aan enthousiasme voor de Eerste Wereldoorlog werd vermoord, en Spiderman.

En zo wil hij het liefste ook zijn: wijs en menselijk, en heldhaftig tegelijkertijd. Dus stopt hij ook zijn eigen naam in de doos als er bij loting twintig mensen moeten worden aangewezen voor ontslag op de scheepswerf in Marseille waar hij zijn hele leven heeft gewerkt.

Regisseur Guédiguian bouwt zijn film op als een ingenieus geweven thriller, waarin steeds kleine alledaagse dingen kettingreacties teweegbrengen. Uiteindelijk komt het allemaal neer op de vraag: wat ben je, als je zelf helemaal niets meer hebt, nog bereid voor de ander te doen? Bestaat er zoiets als onbaatzuchtig gedrag als je, zoals Michel, werkloos bent en van je spaargeld bestolen?

Les neiges du Kilimandjaro gaat ook over de verantwoordelijkheid van de oudere generatie, die geijverd heeft voor een vroeg pensioen en een 35-urige werkweek en daar nu ten koste van de jongere de vruchten van plukt. Voor Michels jongere collega’s gaat het nu om stukloon en flexarbeid. Precies datgene waar Michel en zijn makkers tegen gevochten hebben. En dat is dan ook wat Michel voor de voeten geworpen krijgt in een onromantische en onaangename confrontatie.