Ieder hart wil alleen maar geven

Jeroen Timmers gaf vorig jaar zijn Lowlandskaartje weg. Zomaar, om het geven. Het leidde tot veel reacties. Nu wil hij op Lowlands de 55.000 bezoekers de lol van het geven leren.

Anke Meijer

Op wereldreis gaan en verlicht terugkomen. Jeroen Timmers (32) wéét dat het een enorm cliché is. Toch deed hij precies dat, vorig jaar zomer. Na een reis van zes maanden door Latijns-Amerika, wist de aan Nyenrode afgestudeerde bedrijfskundige het opeens zeker: het huidige systeem dat draait om eigendom en concurrentie heeft zijn tijd gehad. De wereld kan terug naar de essentie, naar het hart, en het hart wil geven. Giving is all we have.

Dus besloot Timmers vier dagen na thuiskomst zijn al vóór zijn reis aangeschafte Lowlandskaartje weg te geven. Het ontketende een eindeloze stroom aan reacties, mogelijkheden en nieuwe inzichten. Een jaar later mag Timmers op hetzelfde festival proberen de 55.000 bezoekers aan het geven te krijgen.

Wát is er tijdens die reis gebeurd?

„De reis werd een ontdekkingstocht. Ik was na mijn studie zeven jaar werkzaam geweest in het corporate leven. De gesprekken gingen altijd over kosten en omzet. Maar ik voelde intuïtief dat er meer moest zijn. Even heb ik overwogen om bij een goed doel aan de slag te gaan, maar dat voelde ook niet helemaal als mijn ding. Dus vertrok ik. Ik probeerde al reizend te ontdekken wat er overbleef als ik me ontdeed van alle overbodigheden, of dat nou geld, carrièreperspectief of sociale verwachtingen waren. Ik keek naar de natuur, sprak met mensen. Maar pas toen ik tegen het einde van mijn reis een jungle retreat met sjamanen deed, kwam het inzicht.”

En het inzicht is: giving is all we have?

„Ik geloof dat in geven ons doel zich ontvouwt. In essentie wil iedereen geven. Vanuit het dualiteitsbewustzijn van ons brein hebben we echter een wereld gecreëerd waarin alles draait om eigendom en concurrentie. Om het onderscheid tussen wat van jou is en wat van mij. Het hart kent dat onderscheid helemaal niet; het beseft dat alles één is, wil alleen maar geven, omarmen en vrij zijn. Ik wil mijn hart volgen, net als iedereen.”

Dus gaf jij je Lowlandskaartje weg?

„Dat kaartje kon ik natuurlijk niet meer houden. Ik had het zelfs gekocht bij zo’n reseller, het ultieme exponent van het vrijemarktdenken. Dus zette ik mijn filosofie online en heb – op aanraden van mijn broer – nrc.next gebeld. Vanaf toen ging het los. Duizenden bezoekers op mijn blog, honderden mails van mensen die het kaartje wilden, maar ook honderden mails van mensen die het kaartje helemaal niet wilden, maar het een geweldig initiatief vonden en me wilden helpen. Dat was gaaf. Blijkbaar raakte ik iets. Geven is een natuurstroom die in ons allemaal zit.”

Je kreeg zelfs mail van Mojo, het bedrijf achter Lowlands. Ze vonden je initiatief zo mooi dat je twee kaartjes kreeg.

„Ik sprong een gat in de lucht. Als je vanuit het hart geeft, heb je geen verwachtingen meer. Geven is onvoorwaardelijk.”

Had je dit niet verwacht? Is het niet een goede pr-stunt van Mojo?

„Mojo is een heel commercieel bedrijf dat zeker alle cijfers in de gaten houdt. Daarom ga jij ervan uit dat Mojo het kaartje weggaf vanuit commercieel oogpunt. Ik geloof dat niet. We hebben gezamenlijk een systeem gecreëerd waarbij we bedrijven achten op aarde te zijn om winst te maken. Maar ook de mensen, die intrinsiek allemaal goed willen doen voor deze wereld en hun talenten vrijuit willen geven, worden automatisch in dit harnas van commercialiteit geduwd. En dus beoordelen we bedrijven ook vanuit dit perspectief. Het is een soort van systeemlock. Maar ik heb ondertussen zo veel goede gesprekken met Lowlandsdirecteur Erik van Eerdenburg gevoerd, dat ik weet dat hij op eenzelfde lijn zit.”

De meeste mensen die na een reis besluiten de wereld te gaan verbeteren, vergeten dat weer snel. Jij bent nog steeds bezig.

„Ik had nog spaargeld en daardoor ruimte om de stap te zetten en mijn giving is all we have-filosofie uit te breiden. Natuurlijk word ik weleens afgeleid door gedachten als: hoe zal het met mijn toekomst gaan? Maar dan besef ik dat dit voortkomt uit mijn hersenen die niet met die onzekerheid om kunnen gaan.

Ik dacht altijd dat de wereld te groot was om te veranderen. Maar het weggeven van het kaartje werkte als een olievlek. Bedrijven benaderen me nu voor presentaties en vragen me om hulp om op een goede manier te kunnen geven. Lowlands heeft me gevraagd of ik op het komende festival 55.000 man de lol van geven wil laten ervaren. Ik heb met prinses Irene gesproken over de toekomst van onze samenleving. Ik heb praatjes gehouden bij Toomler en TedX. De Radboud Universiteit vroeg me laatst om maar eens uit te leggen hoe mijn filosofie werkt voor een zaal van rationele economen die geloven in schaarste.”

En, hoe reageren economen op je filosofie?

„Het grappige is, ik vertel een verhaal dat over het hart gaat en iedereen heeft een hart. Je ziet het licht vaak ontspringen in hun ogen. Natuurlijk is er ook veel scepsis in zo’n zaal, maar dit komt altijd voort uit het denken vanuit ons huidige systeem. Ik leg ze uit dat het om een mogelijke wereld gaat, één die een paradigmaverschuiving vereist. En ik laat ze zien dat die wereld, die om geven draait, al aan het ontstaan is. Denk aan couchsurfing, een platform waarop mensen slaapplekken aan elkaar kunnen geven. Of Wikipedia, waar miljoenen mensen miljarden uren aan spenderen omdat ze hun kennis willen delen. Dit wordt alleen nog meer. Ik ben zelf nu bezig met het opzetten van zo’n community die laat zien hoe zo’n nieuwe wereld eruitziet. Eén die draait om bewustzijn, visie op nieuwe economie en leven in harmonie met de natuur.

Want een wereld die om geven draait, komt er hoe dan ook?

„Zeker. Het ontwerp van ons huidige systeem zorgt ervoor dat dit hoe dan ook gaat klappen. Hoe snel de transitie naar de nieuwe wereld wordt gemaakt, ligt helemaal aan onszelf en ons bewustzijn. Dat kan dus morgen zijn, maar ook over honderd jaar. We zijn zo ingekapseld door zekerheden en blokkades. Mensen hebben kinderen en een hypotheek, ons ego zit in de weg, we zijn opgeleid om geld en carrière te maken. Je moet echt een proces door in je bewustzijn om van een wereld van zekerheid naar onzekerheid te stappen.

De grap is dat ik zekerheid in onzekerheid heb gevonden. Geen idee wat er morgen of zelfs vanmiddag gebeurt. Maar als ik m’n hart volg, ontvouwt zich een prachtige wereld van dankbaarheid.”

Meer over het project van Jeroen Timmers op Lowlands vind je op www.givingisallwehave.com