Het hotel doet erg z’n best

Moussa Darghal (42). Ook de vrouw en de vier kinderen van Darghal verblijven in het hotel.

„Ik maak me zorgen. Ik woon in de getroffen flat en ben bang dat mijn kinderen misschien al asbest hebben ingeademd. Nu moet ik dertig of veertig jaar wachten, voordat ik weet wat er is gebeurd.

Zondagavond aten we rond tien uur – het is ramadan. Na het eten ging ik even de deur uit. Toen ik terugkwam mocht ik er niet in. Mijn vrouw en kinderen waren nog binnen. Ik heb ’s nachts buiten gewacht, de volgende ochtend mochten ze pas weg. We hebben alleen de kleren die we aan hadden. Verder niks. De kinderen vervelen zich hier heel erg.

Het hotel doet echt zijn best om rekening te houden met de ramadan. Al vanaf half 3 ’s ochtends staat er brood klaar, en het buffet blijft ’s avonds langer open. Maar niets is beter dan je eigen huis. Samen met je kinderen in de keuken. De gerechten eten die je echt lekker vindt.”