Half geslaagde reprise

Joss Stone: The Soul Sessions Volume 2

pop ***

In de popwereld van vóór Amy Winehouse en Adele was het debuut The Soul Sessions (2003) van Joss Stone een sensatie. Vijftien jaar jong was de Engelse zangeres nog maar en ze zong met volwassen bezieling. Vijf albums en bijna tien jaar later is Stones reputatie afgekalfd door nieuwe sterren die haar links en rechts inhaalden en songmateriaal dat steeds fabrieksmatiger werd. Tijd om haar blik terug te richten naar het soulgevoel van toen, aan de hand van veteranen Betty Wright en Ernie Isley.

Op het coveralbum The Soul Sessions Volume 2 pakt dat in sommige gevallen goed uit, met name daar waar de klassieke soulsound wordt toegepast op Stoned out of my mind (oorspronkelijk van The Chi-Lites) en While you’re out looking for sugar (The Honey Cone). Haar versies van het zwoele Pillow Talk en de discofunk van (For god’s sake) give more power to the people zijn adequaat. Anders wordt het wanneer ze een Celine Dion-achtige keel opzet in de powerballade The love we had (ooit veel mooier van The Dells), waarmee ze zich in een gevaarlijk moeras van stemacrobatische karaoke begeeft. Soul met hindernissen, deze half geslaagde reprise.