Boos over de wereld - en dat laten ze horen

De jonge dansers in Piece geven niet alleen een voorstelling, ze hebben ook een boodschap.

Met een songtekst van Beyoncé schudden de dansers van Piece het publiek wakker: Listen / To the song here in my heart / A melody I start but can’t complete

Listen / To the sound from deep within / It’s only beginning to find release

Het is tijd om naar hen te luisteren! Ze maken zich namelijk boos over de wereld. Over bezuinigingen op de sociale en culturele infrastructuur, over ongelijkheid in de samenleving én over racistische spreekkoren van voetbalsupporters.

Choreograaf Nicole Beutler (43) maakte Piece op uitnodiging van Frascati Producties voor het Breakin’Walls Winter Festival. „Het thema van het festival was super heroes. Daarom heb ik aan veertien jongeren tussen de 16 en 23 jaar gevraagd wie hun helden zijn. Hieruit kwamen teksten, gedichten en YouTube-filmpjes; van Steve Jobs, Mandela, Boeddha en Beyoncé tot Toon Tellegen. De helden verwezenlijkten allemaal hun dromen.”

In Piece wisselen de dansers de ideeën van hun helden af met fragmenten uit de TED-Talk How to start a movement van Derek Sivers en het pamflet Indignez-vous (Verontwaardigt U) van de 93-jarige Franse diplomaat Stephane Hessel. „De teksten roepen op tot verzet tegen maatschappelijke misstanden en veroordelen apathie”, vertelt choreograaf Beutler. Schrijfster Magne van den Berg creëerde een logische lijn in het tekstmateriaal.

Terwijl ze uitdagend het publiek aankijken, slingeren de dansers het resultaat met veel vechtlust de zaal in. „De slechts denkbare houding is onverschilligheid en zegge:n ik kan er niets aandoen, ik red me wel”, herhalen ze in koor. En: „Het is aan ons om een maatschappij te hebben waar we trots op zijn.”

„De voorstelling is echt in your face”, vertelt danser Michelle Huisman, 22 jaar en derdejaars student media en cultuur. „We willen het publiek tot nadenken aanzetten.” Choreograaf Beutler geeft toe dat het allemaal een beetje idealistisch is. Maar, zegt ze, „stiekem geloof ik ook wel dat we samen de wereld beter kunnen maken. De titel Piece is met opzet een woordspeling.”

De performers spreken de teksten als één koor uit. „Ik hou van grote groepen die samen met één stem spreken. Daar gaat een enorme kracht van uit”, vertelt Beutler. „We moeten elkaar natuurlijk niet dom gaan volgen. Maar vanuit alle individuele krachten kunnen we samen iets groots verwezenlijken.” Na de audities in Frascati wilde de choreograaf dan ook het liefst iedereen aannemen. „Samen straalden ze zo veel energie uit.” Uit financiële overwegingen moest ze zich uiteindelijk beperken tot veertien.

De teksten zitten vooral in het tweede deel van de voorstelling. In het begin van Piece drukken de performers hun strijdlust in pure beweging uit. Samengesmolten tot één groot rebellerend lichaam dansen ze op broeierige beats van producer Gary Shepherd, ook bekend als dj Alec Smart. Shepherd componeerde voor de voorstelling een mix van cinematic hiphop, moombahton, acid-electro en een vleugje metal. „Ik wilde muziek maken die past bij de leeftijd van de dansers, maar die niet klinkt zoals de clichématige tienermuziek op TMF. De muziek moest doorregen zijn met rebellie, als een tegenpool voor commerciële ‘achteroverleunmuziek’.” Shepherd ziet de voorstelling op Lowlands wel zitten. „We are going to blow the roof off the tent!”

Als dansstijl koos Beutler popping, een danstechniek gebaseerd op het snel spannen en ontspannen van spieren. „Popping staat voor kracht en beheersing. Dat vond ik wel passen bij het felle activisme in de voorstelling.” Breakdancer Shailesh Bahoran leerde de dansers verschillende bewegingen. Hieruit koos Beutler haar favoriete poses en mixte die tot een nieuwe, eigen choreografie.

In het begin van de voorstelling zijn de bewegingen nog strak en kort. Poserend in grijze schooluniformen met netjes opgetrokken kousen, knikken de dansers braaf in koor. Daarna barst een krachtige, steeds wilder wordende choreografie los. De broeierige beats van Shepherd stouwen door. Het lichtontwerp van Minna Tiikkainen gaat steeds meer stroboscopisch pompen en flitsen. „We eindigen al headbangend en schreeuwend. Een half uur lang staan we gewoon heel hard te dansen en geven we alles wat we hebben”, zegt Michelle Huisman. „Het wordt een explosie van kracht en energie.”