Pensioenpaniek

Bijna twee jaar geleden – 8 september 2010 – schreef ik onder de kop ‘Pensioenpaniek?’ mijn column voor De Pers. Kort daarvoor was bekend geworden dat het Actuarieel Genootschap had uitgerekend dat het ouder worden van onze bevolking de pensioenfondsen 2,5 punt van hun dekkingsgraad ging kosten.

Sommige pensioenfondsen zaten toen al onder het minimum van de eisen van De Nederlandsche Bank. De toenmalige minister van Sociale Zaken, Donner, waarschuwde dat op 1 januari 2011 een aantal fondsen op de pensioenen zou moeten gaan korten. De fondsen kwamen toen met hun verhaal dat de problemen zouden kunnen worden opgelost door het rentesysteem kritisch te bezien.

Nu herhalen zij hun zetten. Ze hebben hun – toen al noodzakelijke – besluiten voor zich uitgeschoven. En minister Kamp overweegt hen tegemoet te komen door de rekenrente te versoepelen: hij zegt dat niet aan te nemen is dat de lage rente van nu de komende jaren zo laag blijft.

Wat schreef ik in 2010? „De rente van nu kan in de komende jaren best laag blijven. Anders gezegd: de pensioenproblematiek moet niet worden toegedekt. Ze moet helder op tafel komen. Korten is waarschijnlijk onontkoombaar.”

Laatste citaat uit eigen werk van 8 september 2010: „We hebben de plicht de jonge werknemers van nu niet op te zadelen met een voor hen gigantische pensioenproblematiek in de toekomst.”

De uitvlucht van de pensioenbestuurders – voorshands gesteund door minister Kamp – om de pensioenregels te versoepelen via het verhogen ven de rekenrente, is gegrond op gebakken lucht. Zoals vier hoogleraren het vorige week in Het Financieele Dagblad schreven: „Het werkt het tekort bij een aantal fondsen optisch weg, een boekhoudkundige verdoezeltruc waar jongeren de rekening voor betalen.”

Die jongeren zullen toch al in de toekomst met lagere pensioenen dan die van de ouderen van nu geconfronteerd worden.

Er zal, dat durven de pensioenfondsen nu pas te zeggen, op de huidige pensioenen moeten worden gekort. Dat zal tot allerlei gekerm leiden. Het onware verhaal, dat de gepensioneerden de wederopbouw van ons land ter hand hebben genomen, zal weer uit de stofkast worden gehaald.

Dat verhaal gaat alleen op voor die gepensioneerden die in 1945 zo’n twintig jaar of ouder waren en op de arbeidsmarkt kwamen.

Die zijn nu ten minste boven de 87. Alle andere gepensioneerden (zoals onze babyboomers) zijn pas in de jaren zestig van de vorige eeuw aan de slag gegaan, als ze het toen – schreef ik ook op 8 september 2010 – tenminste niet te druk hadden met studeren of demonstreren.

Twee jaar geleden zetten de pensioenfondsen een knullige advertentie in de kranten. Met zinnen als: „Geen land ter wereld heeft zoveel gespaard voor pensioen als wij. U kunt zeker zijn van een pensioen.” Een pensioen, dat klopt.

Je kon toen ook hun website bezoeken: samenstajijsterk.nl.

Wat een knullig kleuterwerk.

Neem eindelijk uw verantwoordelijkheid, heren pensioenbestuurders (of zit er ook wel eens een vrouw bij?).

Korten is niet plezierig. Niets doen is onverantwoord.