Herinneringen aan fiasco en euforie

Klachten over vervoer en beveiliging, gemopper over logistieke voorzieningen, kaartverkoop en het weer. Als de stortvloed van kritiek in de aanloop naar ‘Londen 2012’ één ander land bekend voorkomt, is het Canada, gastland van de vorige Spelen – de wintereditie in Vancouver, ruim twee jaar geleden.

In de dagen rond de opening van de Winterspelen van 2010 moest de organisatie het ontgelden. Vervoer verliep moeizaam en kaartverkoop was een puinhoop, vonden critici. Een skiberg was een modderbad na dagen van regen, de schaatsbaan stond blank, dweilmachines lieten het afweten. Dieptepunt: het dodelijke ongeluk van een Georgische rodelaar.

Lof voor Vancouver was aanvankelijk dan ook ver te zoeken en de hardste kritiek kwam uit Groot-Brittannië. Vancouver was een „wrak van ontluisterde Spelen”, vond The Times. Het evenement gleed „bergafwaarts van ramp tot calamiteit”, kopte The Guardian. De wintereditie beloofde „de slechtste Spelen ooit” te worden, luidde de consensus in het oude moederland. Misschien dat Canadese waarnemers in Londen daarom nuleedvermaak kan worden vergeven. Want uitgerekend Londen treft mogelijk het pijnlijke lot van de Zomerspelen van Montreal in 1976, een flop die Vancouver wist te vermijden: voorzieningen die niet op tijd klaar zijn. „Ik kreeg een gevoel dat me bekend voorkwam toen ik op zondag een ronde liep in het olympisch stadion van Londen en de chaos waarnam”, schreef verslaggever Dave Stubbs in de Montreal Gazette. „Er leek nog een godvergeten hoop werk te doen voor vrijdag.” Stubbs doelde met zijn vergelijking op het extreme voorbeeld van het olympisch stadion in Montreal, dat pas na de competities werd voltooid. Tijdens de openingsceremonie van 1976 moest de parade van sporters om bouwmachines heen.

Het stadion staat er nog, afbrokkelend zoals andere complexen in Montreal uit de jaren 60 en 70; een herinnering aan moeizame Spelen, die de begroting zo ver overschreden dat inwoners van Montreal tot 2006 een ‘olympische belasting’ moesten betalen om de schuld weg te werken. Soms dondert een brok beton van het stadion af en gaan stemmen op het te slopen.

In Vancouver liep het beter af. Mede door mild lenteweer bruiste de stad van olympische energie. De Spelen van 2010 worden in Canada, ondanks het moeizame begin, gezien als een triomf. Zelfs een Britse verslaggever van de BBC vroeg of Vancouver, wegens de enthousiaste betrokkenheid van de stad, juist oprecht kon worden gezien als de beste Spelen ooit. Waarmee Canada maar aangeeft: wanhoop niet over tegenslagen, Londen. In de olympische wereld is het verschil tussen fiasco en euforie klein.

Correspondenten kijken elke dag vanuit de hele wereld naar de Olympische Spelen, van 27 juli tot en met 12 augustus in Londen. Daarna wordt de rubriek In Nederland hervat.