Barclays biedt moedige beleggers kans op winst

Barclays bevindt zich in een lastig parket. Het schandaal rond het manipuleren van de interbancaire LIBOR-rente heeft ertoe geleid dat de hele top van de bank is opgestapt. Bovendien ligt haar reputatie bij politici, klanten en toezichthouders in duigen. De beurskoers van Barclays is gedaald naar een niveau dat nauwelijks de helft bedraagt van het gemiddelde over de afgelopen twaalf maanden. Er zijn meer dan genoeg redenen tot bezorgdheid. Maar een ‘genormaliseerd’ Barclays zou beleggers aanzienlijk profijt kunnen opleveren.

Breakingviews heeft de huidige waardering van Barclays vergeleken met die van zijn grootste mondiale concurrenten. Op basis van een gemiddelde van drie dikwijls gehanteerde maatstaven – de koers-/winstverhouding, de dividendopbrengst en de verhouding tussen de beurskoers en de boekwaarde – werd de Britse bank op 20 juli jongstleden. verhandeld tegen een korting van 38 procent ten opzichte van haar branchegenoten.

Er zijn veel goede redenen voor deze korting. Na het vertrek van Bob Diamond en Jerry del Missier heeft Barclays geen uitvoerend directeur en geen operationeel directeur meer. President-commissaris Marcus Agius staat ook op het punt om op te stappen. Herstel van de bank is niet mogelijk zolang er geen nieuw leiderschap is gevonden.

Maar het louter installeren van een nieuwe topman is nog geen garantie voor een wederopleving. De rel over de manipulatie van de Libor-rente heeft de bredere zorgen van de toezichthouders over de bank blootgelegd. Adair Turner, president van de Britse financiële toezichthouder, de Financial Services Authority, uitte in april dit jaar in een brief aan de president-commissaris van Barclays zijn zorgen over de „agressieve interpretatie van de regels en voorschriften.” De lage waardering van Barclays duidt erop dat beleggers deze twijfels delen.

Het schandaal heeft ook de politieke eisen voor een complete scheiding tussen gewone banken en zakenbanken nieuw leven ingeblazen. Daardoor zou voor Barclays waarde verloren gaan, omdat zijn zakenbankdivisie op eigen benen met hogere financieringskosten te maken zou krijgen dan als onderdeel van een groter concern. Maar het vermogen van de bank om zich tegen een dergelijke maatregel te verweren zou wel eens beperkt kunnen zijn.

In het algemeen trekken de economische vooruitzichten in de Europese achtertuin van Barclays eveneens een wissel op de waardering. Hoewel de Amerikaanse branchegenoten ook niet veel te juichen hebben, profiteren zij momenteel van een gunstiger klimaat, zowel op het gebied van de economie als op dat van het toezicht.

Gezien de huidige problemen kun je moeilijk beweren dat de aandelen van Barclays ondergewaardeerd zijn. Maar het is onwaarschijnlijk dat de bank voorgoed achterop zal blijven liggen. Als de waardering van de bank weer op één lijn zou komen met die van haar branchegenoten, zou dat al een aanzienlijke winst betekenen voor beleggers die nu instappen. Des te meer reden voor de raad van commissarissen om haast te maken met de normalisering van Barclays.

Robert Cole

Vertaling Menno Grootveld