Israëli’s en Iraniërs in één dorp

Het olympisch dorp in Londen stroomt langzaam vol. Het is lawaaiig, maar het voelt er niet onveilig. Het wachten is op Roger Federer en andere sportsterren.

Sprinter Allyson Felix gisteren in Birmingham, waar de Amerikaanse ploeg in de aanloop naar de Spelen traint. De openingsceremonie is vrijdag. Foto AFP

Sporters die zich graag in stilte voorbereiden op de prestatie van hun leven, kunnen deze week beter hun raam dichthouden. Twee helikopters hangen bulderend boven het Olympic Park en het aangrenzende olympisch dorp, om te waken over ieders veiligheid. In het luchtruim vlak daarboven zoekt een kluwen van vliegtuigen zich een weg naar de luchthavens van Londen.

En als het dan even stil is, weergalmen plotseling de klanken van Queens Bicycle Race – ter verwelkoming van een bont troepje atleten van de Comoren, Benin en Belize. Of zetten de Nieuw-Zeelanders, buren van de Nederlandse ploeg in het dorp, weer eens hun geliefde haka in.

Langzaam druppelen ze binnen, de ruim tienduizend deelnemers aan de Spelen van Londen. De meesten nemen hun intrek in een van de hoge, crèmekleurige flatgebouwen in het district Borough of Newham. Achter hoge hekken, detectiepoortjes en een batterij privébewakers, militairen en politiemensen met automatische geweren.

„De beveiliging is redelijk streng, maar het voelt hier niet als onveilig”, zegt Jaap Stockmann, doelman van de Nederlandse hockeyploeg. „Die veiligheidsmensen komen niet in de appartementen. Ze staan vooral buiten het dorp en bij de ingang.”

Op de appartementen heeft hij niets aan te merken. „Het is top. We zitten met acht man in één appartement. Je hebt inderdaad wel wat herrie. Die helikopters vliegen de hele nacht door. Maar het went snel.”

Zijn uitzicht had beter gekund. De Nederlanders kijken uit op winkelcentrum Westfield. Aan de balkonvlaggen te zien hebben vooral de Duitse, Turkse en de Britse sporters het getroffen. Zij zien bij het opstaan meteen waarvoor ze het doen: het olympisch stadion, het zwembad, de hockeyarena, het basketbalstadion.

Met de letters van hun land over negen etages uitgespreid, opgesierd met boksende kangoeroes, maakt de grote Australische equipe de wereld duidelijk dat Down Under in Londen up above wil eindigen. De Deense ploeg heeft het motto Every second counts op de gevel gehangen. De Britten zetten daar een wat oubollig #OurGreatestTeam tegenover, maar wel met een hippe olympische hashtag. Ze zullen de komende weken met elkaar moeten leven. Net als de Belgen naast de Armeniërs en de Nederlanders met de Cubanen.

Oud en minder oud politiek zeer maakt het voor de organisatie altijd tot een hele puzzel, de indeling van het olympisch dorp. Zo zijn de Israëlische sporters gehuisvest in een speciaal bewaakte zone, ver weg van de ploeg van Iran. Volgens The Independent zitten ook de Britten en de Argentijnen zo ver mogelijk van elkaar, net als de Duitsers en de Grieken.

Lof is er voor het enorme restaurant in het olympisch dorp, waar vijfduizend sporters en begeleiders tegelijk kunnen eten. Hier worden de komende drie weken 1,2 miljoen maaltijden bereid. „Er is ongelooflijk veel keuze”, zegt Stockmann. „Je bent een half uur aan het zoeken wat je wilt eten. Caraïbisch, halal, Afrikaans, Italiaans, alles is te krijgen. ”

De komende dagen zal het dorp vollopen – voor veel sporters is dat het hoogtepunt van hun Spelen. Met Roger Federer, Michael Phelps, Kobe Bryant, Usain Bolt, Ryan Giggs.

Jaap Stockmann: „Federer moest in Peking zo vaak met andere sporters op de foto, dat hij bewaking kreeg van begeleiders, alsof ze bodyguards waren. Toen verdween hij na twee dagen uit het olympisch dorp.”