Vervuiling van het debat

A grasshopper sits on a dried up leaf on a stalk of corn in a field near Edmond, Okla., Thursday, July 19, 2012. Oklahomans are bracing for another hot, dry summer as the drought in the state intensifies and forecasters say triple-digit heat with little chance of rain is to continue. (AP Photo/Sue Ogrocki) Maïsoogst Droogte in Oklahoma

Soms, heel soms, meen ik de reacties op een blogje te kunnen voorspellen. Zeker als het gaat over onderwerpen als het IPCC (een kliek van bevooroordeelde wetenschappers), de ijsbeer (een namaak symbool van klimaatalarmisten, al was het maar omdat het heel goed gaat met de populatie), de gletsjers in de Himalaya (zijn de laatste tijd alleen maar gegroeid, en bewijzen de corruptie van het IPCC), de hockeystick (gemanipuleerde grafiek van een frauderende wetenschapper) of extreem weer (’t kan vriezen en ’t kan dooien zoals altijd met het weer).

Maar dat ik uitgerekend voor alarmist wordt uitgemaakt als ik een berichtje schrijf over het feit dat de CO2-uitstoot van de gemiddelde Chinees inmiddels die van Europeanen evenaart, verbaasde me toch weer een beetje. Hoewel, achteraf had ik natuurlijk kunnen weten dat een woord als ‘vervuiling’ in combinatie met klimaat werkt als een rode lap op een stier.

En dat is jammer want het vertroebelt de discussie. Nog steeds vind ik het een handige en vooral aangenaam korte manier om uit te leggen waar het om gaat (het is ook niet de eerste keer dat ik het beeld gebruik). Ja, ik weet dat CO2 een natuurlijk bestanddeel van de atmosfeer is, noodzakelijk voor het leven van planten en dus ook voor ons; en, laten we dat vooral niet vergeten: noodzakelijk om de aardse temperatuur op een voor de mens leefbaar gemiddelde te houden.

Zelfs als het woord vervuiling strikt genomen niet juist is in dit verband, is het gebruik ervan volgens mij wel gerechtvaardigd, omdat een te hoge concentratie van het verder zo waardevolle CO2 het klimaat… hoe zal ik het eens zeggen: beïnvloedt, verandert, aantast. Zoals mest  goed is voor de landbouw, maar te veel mest vervuiling van landbouwgrond betekent.

Nu ik toch bezig ben, wijs ik (in dit laatste blog voor ik een paar weken offline ga) graag nog even op een heel andere vorm van vervuiling. Die van het debat.

Hoe ver kun je gaan, vroeg ik me af na lezing van een blog van het Competitive Enterprise Institute. Daarin legt Rand Simberg een relatie tussen het recente schandaal over seksueel misbruik in het universitaire football-team van de Pennsylvania State University en de hockeystick-grafiek van klimaatwetenschapper Michael Mann, van dezelfde universiteit. Als Penn State lange tijd wist te verhullen dat er van alles mis was met football-team, zal er ook wel van alles mis zijn geweest met Michael Mann:

I’m referring to another cover up and whitewash that occurred there two years ago, before we learned how rotten and corrupt the culture at the university was. But now that we know how bad it was, perhaps it’s time that we revisit the Michael Mann affair, particularly given how much we’ve also learned about his and others’ hockey-stick deceptions since.

Om uiteindelijk te concluderen:

We saw what the university administration was willing to do to cover up heinous crimes, and even let them continue, rather than expose them. Should we suppose, in light of what we now know, they would do any less to hide academic and scientific misconduct, with so much at stake?
It’s time for a fresh, truly independent investigation.

Aan het einde vermeldt de uitgever dat ‘twee ongepaste zinnen’ zijn verwijderd. Gelukkig zijn die elders terug te vinden. Want de National Review citeert al uit Simbergs betoog voordat die woorden waren verwijderd:

‘Mann could be said to be the Jerry Sandusky of climate science, except that instead of molesting children, he has molested and tortured data in the service of politicized science that could have dire economic consequences for the nation and planet.’

Mann heeft een klacht ingediend (hier meer). Op zichzelf misschien begrijpelijk, maar de kans van slagen lijkt mij klein. Belangrijker is dat dat onafhankelijke onderzoek dat Simberg nu eindelijk wel eens wil er al lang is geweest (lees hier). Het pleitte Michael Mann volledig vrij. Maar het komt de auteur natuurlijk niet goed uit om dat te vermelden.

P.s. Ik werd terecht erop gewezen dat mijn oorspronkelijke kop boven dit blogje ‘het ene misbruik is het andere niet’ de indruk wekt dat ik Mann van misbruik beschuldig. Om dat te voorkomen, heb ik de kop aangepast.

(Over een paar dagen zullen reacties wat minder frequent gemodereerd worden)