De wereld volgens Adriaan

De AEX kelderde gisteren weer de diepte in. Oorzaak: in Spanje steeg de rente op staatsleningen tot 7,55 procent, een record. Tot voor kort snapte ik niets van dit soort nieuws, maar dat was voordat ik de gewezen acrobaat Adriaan van het duo Bassie & Adriaan ontmoette. Het interview liep volledig uit de hand, dat

De AEX kelderde gisteren weer de diepte in. Oorzaak: in Spanje steeg de rente op staatsleningen tot 7,55 procent, een record. Tot voor kort snapte ik niets van dit soort nieuws, maar dat was voordat ik de gewezen acrobaat Adriaan van het duo Bassie & Adriaan ontmoette.

Het interview liep volledig uit de hand, dat wil zeggen: ik raakte de regie kwijt

Ik was naar Spanje gestuurd door de Varagids omdat ze het gevoel hadden dat er behoefte was aan ‘Bassie & Adriaan-nieuws’.

En toen dachten ze daar allemaal aan mij, wat op zich gek is, want ik dacht eigenlijk nooit aan Bassie & Adriaan.

Zelden voelde een tijdschrift de tijdgeest zo goed aan. Toen de mee reizende fotograaf Martijn van de Griendt een fotootje van ons met Adriaan op Facebook zette, lag zijn site er meteen uit.

Zelfs mijn familie reageerde.

„Gaaf!”, mailde mijn zwager, vader van twee kinderen.

„Wat?!”, mailde ik terug.

„Nou, dat je Adriaan een hand hebt gegeven!”

Hij voegde eraan toe: „Dat ga ik eventjes aan de binnenkant van mijn ogen bekijken!”

Ik heb hem dat afgeraden, en u moet het vooral ook niet willen. Het interview met Adriaan liep volledig uit de hand, dat wil zeggen: ik raakte de regie kwijt. Resultaat: een vijf uur durende monoloog van Adriaan. Want zoals er hier schijnbaar een enorme behoefte is aan Bassie & Adriaan-nieuws, zo was er aan de andere kant van die tafel in die tuin in Spanje aandacht nodig. Adriaan zat zogezegd op de praatstoel en ik zat er tegenover, in het volle besef dat ik misschien wel nooit meer uit dat dorp aan de Spaanse Costa weg kwam.

Nadat we de geboorte in 1942, de Hongerwinter en de avonturen die hij met zijn broer Bas beleefde als acrobatenduo The Crocksons hadden behandeld, kwam opeens de kredietcrisis in Spanje ter sprake. Volgens Adriaan was het heel simpel.

Er waren te veel huizen gebouwd.

Daardoor kelderden de prijzen.

Er waren door Spaanse banken veel hypotheken verleend aan Britten.

En omdat Britten op hun eiland gewend waren om de sleutels in te leveren als ze niet aan hun verplichtingen konden voldoen, deden ze dat in Spanje ook.

En daardoor zaten de Spaanse banken in de problemen.

Dit is een hele korte samenvatting.

De conclusie van Adriaan: we moeten boos zijn op de Britten, niet op de Spanjaarden.

„Maar Adriaan”, vroeg ik, „wat moeten we doen?”

Ook daar was volgens de acrobaat een simpel antwoord op.

Niemand mocht meer geld lenen. Zelf had hij altijd gespaard. Pas toen hij genoeg geld had, kocht hij zijn eerste huis. En daarna nog een. En daarna nog een in Spanje.

„Je kunt wel geld lenen, maar je moet het altijd terugbetalen.”

En zo kwam het dat iedereen last had van de kredietcrisis en Bassie – want die dacht er net zo over - & Adriaan niet.

Voor de rest had Adriaan nog veel meer ideeën over politiek, cultuur, mens en samenleving, maar die ga ik hier allemaal niet opschrijven, die moet u zelf maar even aan de binnenkant van uw ogen bekijken.