Brieven

Gelukkig hebben mijn ouders mij laten besnijden

Na jaren van onderduik besloot mijn grootvader dat joods zijn te veel ellende had veroorzaakt en daarmee mijn vader (uit ‘46) niet te laten besnijden, wat hij zelf op latere leeftijd alsnog liet doen. Mijn ouders lieten mij acht dagen na mijn geboorte wel besnijden – misschien wel de enige religieuze daad in mijn hele opvoeding. Ik heb er geen herinnering aan en absoluut geen last van. Ik meen er zelfs (maar dat is natuurlijk niet te controleren) voordelen van te ervaren. Ik ben blij dat mijn ouders me niet met een lastige en ongetwijfeld pijnlijke keuze hebben opgezadeld.

De toon van de hele discussie vind ik nogal opgewonden. Er zijn heel veel beslissingen die je als ouder neemt voor je kind, een besnijdenis is er daar maar een van. Voor de meeste joden, ook de seculiere, is besnijdenis geen vraag. Waarom? Omdat ze joods zijn, niets meer dan dat.

Amstelveen

Een slechte dekkingsgraad? Ik lig er niet wakker van

De dekkingsgraden van de pensioenfondsen zijn wederom aanzienlijk gedaald (NRC Handelsblad, 19 juli). Voor het ABP houdt dit bijvoorbeeld in dat voor elke euro die het ABP in de toekomst moet betalen er nu slechts 90 cent in kas zou zijn. Is dit iets om van wakker te liggen?

Ik meen van niet. Voor het berekenen van de pensioenverplichtingen van de komende dertig jaar moet het ABP rekenen alsof het al die jaren maar een rendement van 2,3 procent behaalt. Maar alleen al over de eerste zes maanden van 2012 is een rendement van 6 procent gehaald en is het vermogen met 15 miljard gestegen. In de periode 1993 tot 2012 is het gemiddelde cumulatieve reële rendement van ABP 4,9 procent geweest.

Voorzichtigheid is een goede zaak bij pensioenen, maar dit kan ook doorschieten. De pensioenfondsen kunnen beter uitgaan van het prudente reële rendement. Dan wordt rekening gehouden met het feitelijk behaalde rendement en ontstaat een reëler beeld. Het prudente reële rendement van het ABP bedraagt 3,25 procent en dan is de kritische grens van 105 procent al bijna gehaald.

Ik hoop dan ook dat minister Kamp binnenkort met voorstellen komt voor een aanpassing van de door pensioenfondsen verplicht te hanteren rekenrente, die een reëler beeld geeft van de feitelijke situatie.

Krommenie

Een korting van 0,5 procent redt ons pensioen niet

De door het ABP aangekondigde korting voor 2013 blijft 0,5 procent (NRC Handelsblad, 19 juli). In de grafiek naast het artikel is aangegeven dat het ABP nu een dekkingsgraad heeft van circa 90 procent. Wanneer het ABP weer op de vereiste 105 procent zou willen komen, moeten de verplichtingen dus met circa 15 procent omlaag. Wat denkt het ABP dan met een korting van ‘slechts’ 0,5 procent te bereiken? Of breekt in 2014 de beer pas écht los?

Hank

Een beetje vertrouwen in ons ouderen mag wel

Ouderen hebben vaak minstens veertig jaar belastingen en premies afgedragen, in goed vertrouwen dat ze zich geen zorgen hoefden te maken over hun oude dag. Dat was geen egoïsme, maar het gevolg van politieke en ambtelijke garanties.

Marike Stellinga klaagt nu al over mogelijk lege pensioenpotten van jongeren (NRC Handelsblad, 21 juli). Het is verschrikkelijk om wekelijks te moeten lezen hoe weinig vertrouwen jongeren hebben in hun ouders. Hoe weinig ze zich gesteund hebben gevoeld, ondanks alle collectief opgebrachte mogelijkheden om te leren en studeren, te reizen, te internetten, en cool of warm te wonen. Dat was er niet voor de meeste huidige pensioentrekkers.

Hebben vrouwen als Stellinga wel eens rondgekeken in bejaardenhuizen? In de ziekenhuizen waarin ouderen blijven liggen omdat er thuis niemand is die voor ze zorgt? Hebben ze op de inkomenstrookjes gekeken van die ouderen? En in de la waar de rekeningen terechtkomen van de zorginstellingen?

Een beetje meer vertrouwen in de zorg van ouderen voor het nationale nageslacht zou niet misstaan. Ouderen hebben jongeren immers zelf op de wereld gezet. En vrijwel altijd uit gevoel van liefde en verbondenheid.

Ik heb veel respect voor het analytisch vermogen van Stellinga en voor haar ijver en discipline. Maar ze zou zich moeten beziggehouden met het blootleggen van de fouten die worden gemaakt binnen het economische en politieke beleid, en niet met de ‘voorrechten’ van de ouderen.

Bussum