En nu profiteren van mijn populariteit

Raborenner Laurens ten Dam (31) vertelt over zijn belevenissen in de Tour de France. Als beste Nederlander in de Tour is hij gewild bij de organisatoren van criteriums.

Redacteur Wielrennen

Allez Ten Dam! Dat riep een Frans jongetje zaterdag naar mij, toen ik aan het inrijden was voor de tijdrit. Ouder dan vijf kan hij niet zijn geweest. Toen ik aan kwam fietsen, zag ik van een afstandje aan zijn blik dat hij mij had herkend.

Het deed mij terugdenken aan vroeger. Toen ik zelf drie turven hoog was en de Tour voor de eerste keer meemaakte. Aan de indruk die Miguel Indurain in 1991 op mij maakte op de Joux-Plane tijdens een Alpenetappe. Ik heb nu drie weken lang hetzelfde gedaan, de Tour gefietst en een indruk gemaakt op de jongetjes van nu. Dat vind ik echt heel mooi.

Gisterochtend werd ik voor het eerst niet fit wakker. Ik ben verkouden, loop ook constant te kuchen. Het wordt tijd dat de Tour erop zit. Je ziet wel vaker dat mensen ziek worden als de spanning weg is. En gisteren hoefde ik alleen nog maar naar Parijs te fietsen.

Over mijn Tour ben ik tevreden. Ik heb zitten rekenen: van de zeven lastige bergetappes waarin ik normaal gesproken voor Robert Gesink en Bauke Mollema had moeten werken, zat ik vier keer in de ontsnapping en ben ik drie keer in de groep met de gele trui gefinisht. Dat is gewoon goed. Maar voor een succesvolle Tour was ik afhankelijk van mijn kopmannen. En die zijn in de eerste week gevallen, en later afgestapt.

Ik denk dat we in de laatste week met de vier overgebleven renners van de ploeg veel sympathie hebben gekweekt bij het Nederlandse publiek. We hebben hard gewerkt en veel aangevallen, ik ook. Helaas ben ik zelf niet dicht bij een etappeoverwinning gekomen. Ik zat in kopgroepen met renners als Thomas Voeckler, Aleksandr Vinokoerov en Alejandro Valverde. Dat is wel even wat anders dan Ten Dam.

Sowieso moet alles op z’n plaats vallen als je een Touretappe wilt winnen. Je moet de beste zijn van tweehonderd van de beste wielrenners ter wereld, en ook een beetje geluk hebben. Donderdag zat ik in een kopgroep met dertig man, Valverde had zelfs nog een knecht bij zich. Hij kon daardoor zelf in de luwte blijven en won later de rit. Een kopgroep van vijf man, dat zou voor mij een goede ontsnapping zijn.

Het is dat de renners van Team Sky zo goed waren, anders hadden we met de ploeg meer dan één etappe gewonnen. In de rit van vorige week zaterdag naar Cap d’Agde reed Sky het gat met mijn ploeggenoot Luis León Sánchez dicht. Afgelopen vrijdag deden ze hetzelfde. En in de tijdrit, zaterdag, eindigde Sanchez als derde. Bradley Wiggins en Chris Froome van Sky eindigden op plaats één en twee. Maar dat Sky goed was, had ik aan het begin van de Tour al gezien. We deelden bij de start in Luik het hotel met de renners van Sky. Ze stonden allemaal scherp.

Tourwinnaar Wiggins ken ik al langer. We zijn even oud en komen elkaar al lang in de koers tegen. In de Ronde van Italië van 2009 zag ik dat hij plotseling goed bergop kon fietsen, in de Tour eindigde hij een paar maanden later als vierde. In kleine koersen maken we wel eens een praatje met elkaar, maar dat is nu niet gebeurd. Wiggins is zo gefocust op het winnen van de Tour, daar kom je helemaal niet doorheen.

Toen het halve peloton in de etappe van vorige week zondag door spijkers was gereden die op de weg waren gegooid, ben ik wel even naar Wiggins toe gefietst om dat te vertellen. Als geletruidrager heeft hij de leiding. Hij legde toen het peloton stil om te wachten op de anderen.

Deze Tour ben ik de beste Nederlander, maar daar heb ik eigenlijk niet voor gereden. In mijn eerste Tour was ik ook de beste Nederlander in het eindklassement, op plaats twintig. Toen heb ik echt in de bergen aangeklampt, voor een goed klassement. Deze Tour heb ik dat niet gedaan, ik was er voor mijn kopmannen. Vrijdag verloor ik bijvoorbeeld nog vijf minuten omdat we voor Sánchez op kop van het peloton hadden gereden. Het maakte ook niet zoveel uit of ik nu 26ste of 28ste zou worden. Het was belangrijker dat Sánchez die rit zou winnen. Dat gebeurde ook bijna – totdat hij werd bijgehaald door Sky.

Doordat ik de beste Nederlander ben, ben ik wel populair bij de organisatoren van criteriums. Ze wilden me graag hebben en daardoor kan ik extra verdienen. Ik ga er de komende week zeven rijden. De week erna vier. De meeste zijn in Brabant of in het Westland, ik ga dan met mijn vrouw Thessa en zoontje Jens kamperen in onze Amerikaanse Chevy Van uit 1989. Het liefst op een camping van Staatsbosbeheer, lekker rustig en in de natuur. Als het meezit kan ik ook nog op de fiets naar de koers toe.

Het is wel weer zeven dagen fietsen, ik heb er net drie weken op zitten. En soms gaat het in die criteriums nog hard ook, wordt er echt gereden. Maar ik moet nu toch ook een beetje profiteren van mijn populariteit. Ik ben beroepsrenner.