Roeien in amfitheater

Josy Verdonkschot (55), roeitrainer, nu bondscoach van de Italiaanse vrouwen:

Roeien is een van de conservatievere sporten. Een roeibaan is verhoudingsgewijs duur en altijd ver van het olympische terrein. Roeien in 1928 was, afgezien van het materiaal, hetzelfde als nu. De vraag is hoe de sport aantrekkelijker is te maken. Een ergometer [roeimachine] is te statisch. Varen onder brute omstandigheden kan ook niet, want een roeiboot breekt op de golven.

Ik denk we de sport moeten minimaliseren. Terug naar de tijd van de Romeinen. Zij lieten een amfitheater vollopen met water en bootsten zeeslagen na. Zo zouden we met een waterbak die omhoog schuift een korte roeibaan in het olympisch stadion kunnen maken. De absolute afstand is 100 meter, maar met tegenstroming van vijf of zes meter per seconde is een wedstrijd van twee kilometer te simuleren. Technisch moet dat kunnen, TNO heeft al zo’n proefbak.

Roeien in stroming vraagt een explosievere start en een hogere haalfrequentie. Dat maakt het spectaculairder voor het publiek. Ook de tv-kijker kan het zweet en de aangespannen spieren veel beter zien en krijgt statistieken van hartslag en geleverde kracht. Zo wordt roeien net zo mediageniek als de 100 meter hardlopen.

Het is de oplossing die het minste afbreuk doet aan de sport. Wel is een spectaculair alternatief het brandingroeien. Zo verhoudt BMX zich tot wielrennen: een echte mannensport. De techniek lijkt minder op het klassieke roeien, maar op zee is het goedkoper.

Wat betreft materiaal is weinig nieuws te verwachten. Sinds de introductie van de kunststofboot in 1972 zijn alleen de riemen veranderd, van hout naar koolstof. Denkbare oplossingen om de sport sneller te maken, zoals hydrofoils [een vleugel onder de boeg] en rolriggers [een systeem dat snelheidsverlies beperkt], zijn verboden.

De internationale roeibond FISA koestert het schone imago: goed voor het milieu, één met de natuur. Dat wijst niet op spectaculaire ontwikkelingen. Het roeien is een dinosaurus. Willen we overleven, dan moeten we ons aanpassen.