Samen zingen tegen de boze buitenwereld

Nederlanders houden niet alleen van populaire tv-programma’s, ze doen ze ook graag na. Wij houden van Holland-avonden zijn het ultieme bedrijfsuitje. „Mee-zingen is toegestaan.”

‘Oehoe oehoerend hard kwamen zie daor aangescheurd”, zingt een jongen. Een stukje verderop wordt het Smurfenlied gezongen, bijna overstemd door Tulpen uit Amsterdam. „Het is een nacht die je normaal alleen in films ziet”, brult een vrouw vlakbij.

Dat laatste klopt, al betreft het hier geen film maar een televisieprogramma. In partycentrum De Bolder in Delfzijl wordt een ‘Wij houden van Holland’-thema-avond gehouden: een avondvullend evenement gebaseerd op het door Linda de Mol gepresenteerde spelprogramma Ik hou van Holland (RTL 4). Met gemiddeld anderhalf miljoen kijkers per aflevering – en een piek van drie miljoen – is het een van de populairste programma’s op de Nederlandse televisie, reden voor televisietoeristen om het na te spelen.

De avond in Delfzijl wordt duidelijk niet bezongen in het mooiste lied, maar het auditieve geweld heeft een functie: de medewerkers van de plaatselijke Action, worden opgedeeld in vier groepen. En de groepsgenoten dienen elkaar te vinden via de Hollandse hitmuziek.

„Van harte welkom! Vanavond spelen we Wij houden van Holland”, vertelt ‘presentatrice’ en gastvrouw Loraine Woldendorp. Haar collega Emily de Grooth haalt intussen de geplastificeerde kaarten met songteksten terug. Voor ze van start gaan moet iedereen teamkleding aantrekken. Er zijn vier groepen, maar er zullen steeds twee tegen elkaar spelen. De teams met de bloemenhoedjes en de oranje kransen mogen beginnen. De oranje glitterhoeden en het team met de rood-wit-blauwe vlaggen spelen deze ronde het publiek. „Voorzeggen is toegestaan, net als meezingen!” geeft Loraine aan.

De sfeer zit er direct goed in bij de deelnemers. Dat was ook de verwachting van assistent bedrijfsleider Carla Woldendorp. Ze kijkt geamuseerd toe, een grote oranje hoed met bloemen bedekt haar haren. „Twee weken geleden heb ik met een andere groep ook al aan deze avond deelgenomen. Dat bleek een groot succes: de sfeer op de werkvloer was direct veel beter. Daarnaast ben ik ook fan van het programma, dus is het extra leuk dat we dit mogen naspelen.”

De Wij houden van Holland-avond is erg populair, vertelt Henk Koetze van de overkoepelende evenementorganisatie FeelFree. „We organiseren ongeveer veertig van deze avonden per jaar.” Naast Wij houden van Holland biedt de organisatie nog meer televisieavonden aan, waaronder ‘Wie is de mol?’, ‘Boer(in) zoekt man of vrouw’ en ‘CSI Drenthe’. „Wij houden van Holland wordt vooral veel geboekt als bedrijfsuitje of vrijgezellenfeest.”

De eerste ronde gaat van start. Op de tafels van de spelende teams ligt een grote toeter. Iedereen zit gespannen te wachten tot de karaokeversie van een Nederlands lied zal worden gestart, zodat zijn of haar team als eerste de titel en artiest kan opnoemen. Als de muziek klinkt, begint een meisje direct te toeteren. Zij mag het zeggen. „Dat weet ik! Dat is, eh… Hoe heette dat ook alweer?” Ze moet het antwoord schuldig blijven. Het andere team krijgt de kans om het te raden. Zij weten het wel: Paul de Leeuw, met Vlieg met me mee. Het lied begint opnieuw en de songtekst verschijnt op een beeldscherm. Gearmd heen en weer wiegend zingen de deelnemers en het ‘publiek’ mee.

Daarna komt een roddelspel. Op één na gaan alle deelnemers van een team naar buiten. Binnen krijgt de laatst overgeblevene een verhaal te horen over Patricia Paay die een snackbar gaat openen. Het verhaal moet zo nauwkeurig mogelijk doorgegeven worden tot de laatste persoon die binnenkomt het probeert te vertellen aan Loraine. Dat gaat natuurlijk mis. „Patricia Paay is failliet en gaat naar een plastisch chirurg om iets aan haar kroketjes te laten doen. Of zoiets. Toch?” Bíjna goed.

Ik hou van Holland, Wat vindt Nederland? en The Voice of Holland zijn programma’s die miljoenen kijkers naar de commerciële zender RTL 4 trekken. In 2007 zei prinses Máxima dat de Nederlander niet bestaat. Er zijn geen hekken te plaatsen om iemands identiteit en Nederland is te veelzijdig om in één cliché te vatten. Ze kreeg veel kritiek vanwege die uitspraken. Ik hou van Holland geeft haar echter gelijk: deelnemers hebben verschillende antwoorden als het gaat om vragen over de nationale identiteit.

Sociaal psycholoog Martijn van Zomeren, hoofddocent aan de Rijksuniversiteit Groningen, zei vorig jaar in deze krant dat een steeds individualistischer samenleving juist ook meer behoefte heeft aan groepscontact en gemeenschapszin. „Je ziet ook in de politiek dat er een verlangen is naar een geïdealiseerd beeld van Nederland als veilig, knus en vrij van hufterigheid. Het idee van een veilige haven in een snel veranderende wereld die globaliseert en wordt bedreigd door terrorisme.” Van Zomeren denkt dat marketeers en creatieven meer inspelen op gemeenschapszin dan op nationalisme.

Met groepsgevoel zit het bij de Delfzijlse deelnemers van Wij houden van Holland wel goed, blijkt als ze een introductie krijgen voor de buitenactiviteiten. „We beginnen met aardappelpoepen”, geeft Loraine aan. „Eerappelpoepn? Hoe gaan we dat doen dan?” vraagt een deelneemster wantrouwend. „Jullie klemmen een aardappel tussen de knieën en gaan naar de overkant om, zonder de aardappel met de handen aan te raken, de groente in een bak te gooien. Het team dat als eerste klaar is, krijgt vijf punten”, zegt Loraine opgewekt.

Ondanks de aanvankelijke scepsis blijkt het ‘eerappelpoepn’ erg vermakelijk. Dat vinden ook de mensen op de omliggende terrasjes, die massaal hun stoelen hebben omgedraaid om de groep oranjegeklede medewerkers te bekijken. Binnen staan vier mensen op een balansbord, die proberen door op en af het bord te stappen een balletje door een doolhof naar het midden van het bord te leiden. Buiten wordt een deelneemster door haar teamgenoten gemummificeerd met wc-papier, waarna ze versierd wordt met oranje accessoires. Het team dat nu speelt, heeft twee ballonnen onder het wc-papier gestopt. „Ik zie het al!”, roept een opgetogen voorbijganger de deelnemers toe. „De Egyptische godin van de dikke tieten!”

Weer binnen wordt de tussenstand bekendgemaakt en is het tijd voor het eindspel met het rad, dat rechtstreeks uit de tv-uitzending is overgenomen. Er wordt een vraag over getallen gesteld, een team moet een schatting maken en een ander team moet zeggen of het getal hoger of lager ligt. Bijvoorbeeld: hoeveel kilo wil de gemiddelde Nederlandse vrouw afvallen? Het antwoord is 7.

Naast een uitgelaten sfeer levert de avond dus ook nog nuttige kennis over Nederlandse zaken op, over het aantal calorieën in een bitterbal (45), het aantal beschuiten in een rol (13) en het percentage mensen dat seks heeft met het licht uit (11).

Marcella Veldthuis