Die en die likes ING

Ga eens langs bij de ING, ik vermoed dat ze gratis geld weggeven. Waarom verbinden mijn Facebookvrienden anders hun naam aan de bank? ‘Die en die likes ING Nederland’ stond er continu bovenaan mijn Facebookstream. Ik had dringend behoefte aan opheldering en vroeg mijn Facebookvrienden om duiding: „Waarom liken er opeens zo veel mensen ING?” Doordat ik communicatiewetenschap heb gestudeerd, zitten er in mijn Facebookblauwe rolodex veel marketeers. Een van hen wist binnen een paar seconden te melden dat het om een ‘sponsored story’ in de ‘newsfeed’ gaat. Simpel gezegd: ING betaalt Facebook om elke keer als iemand de ING-pagina liked, dit heugelijke feit bovenaan de newsfeed van al zijn of haar vrienden te melden. Zo kan niemand om de liefde tussen bank en Facebookvriend heen. Kosten: gemiddeld 2 euro per fan die zo’n sponsored story oplevert. Goede business, voor Mr. Zuckerberg.

Of niet? Laatst stuitte ik op een heftige discussie tussen twee vrienden. Eentje zit in de Facebookmarketing, de ander is een ‘normale’ gebruiker. En die laatste, die was over de zeik. „Facebook verandert langzamerhand in een digitale Times Square waar al commerciële gedoe het mij juist moeilijker maakt om m’n vrienden te kennen.”

Klinkt als een valide punt. Als grote bedrijven zich in virtuele gesprekken mengen, kan dat verwarrend zijn. Zo vertelde een andere marketeer die ik laatst sprak – communicatiewetenschap, ik zei het toch – dat een pretpark zijn bezoekers een euro korting op het toegangskaartje geeft als ze aan hun Facebookvrienden vertellen over hun aanstaande bezoek. Veertig procent van de bezoekers zwicht hiervoor. Snoeiharde reclame in je timeline, zodat je vriendjes kosten besparen.

Er komt een tegenbeweging, ik voorspel het u. In de ING-discussie bekende iemand dat ze de bank inmiddels geunliked heeft: „Iedereen begon mij (OFFLINE mind you) te vragen waarom ik ING zo leuk vond.” Er begonnen mensen te schreeuwen: „ING staat continu boven in m'n timeline!” De capslock deed zijn intrede: „IK HAAT DIE LIKES MET BEDRIJVEN.”

Volledig ten onrechte, aldus een van mijn studievrienden. Facebook is gratis, schreef hij, „dus je mag nooit met je vinger naar de adverteerder wijzen, die volgt slechts de bewegingen van het publiek. Zij zijn hier omdat jullie hier zijn. En niet willen betalen.” Hij heeft gelijk, helaas. We moeten niet zeiken, want we kunnen gratis ons sociale leven verbeteren. Maar als banken en andere corporates dan door onze gesprekken heen gaan schreeuwen, wordt een advertentievrij abonnement op Facebook opeens heel aantrekkelijk. Stel dat die optie er nou nooit komt, dan moeten we misschien een vriendschapseed afleggen. „Ik beloof onze vriendschap nooit te verzieken door commerciële inmenging.”

Zweer het op Facebook, dan like ik het meteen.