De catalogus heeft Neckermann genekt

Het postorderbedrijf stopte als laatste met de papieren catalogus af om zich volledig op internet te richten. Misschien wel te laat. Eigenaar Sun Capital stapt uit Neckermann.

Redacteur Detailhandel

Rotterdam. Een lachende man in een knalgeel pak houdt een tube zonnebrandcrème in de lucht. ‘Smeer ’m met Neckermann!’

Het is geen foutje dat de posters nog op treinperrons hangen: Neckermann, het Duitse postorderbedrijf dat in het nieuws is omdat het uitstel van betaling heeft aangevraagd, moet niet worden verward met Neckermann Reizen. Het reisbureau werd begin jaren tachtig al afgestoten en valt onder de Thomas Cook Group. Geen zorgen dus, voor diegenen die een zonvakantie hebben geboekt bij Neckermann Reizen.

De toekomst van het postorderbedrijf is echter minder zonnig. De eigenaar van het bedrijf, de Amerikaanse investeringsmaatschappij Sun Capital (ook eigenaar van warenhuisketen V&D), weigert een ontslagvergoeding van werknemers te betalen die in een reorganisatie hun banen zouden verliezen.

In april kondigde Neckermann aan van zijn papieren catalogus af te willen en zich volledig op de onlineverkoop – e-commerce – te richten. Hierbij zouden in Duitsland 1.380 van de 2.400 banen verdwijnen, en in de Benelux 150 van de 490.

Gesprekken tussen directie, ondernemingsraad en vakbonden leverden uiteindelijk niets op. Daarop besloot Sun Capital woensdag surseance aan te vragen. Het is nu aan de rechter om te bepalen of Neckermann failliet wordt verklaard.

Het postorderbedrijf werd in 1950 opgericht door Josef Neckermann, een textielhandelaar en dressuurruiter uit Frankfurt. De eerste catalogus bestond uit twaalf pagina’s met 133 modeartikelen. Het bedrijf groeide uit tot één van de grootste Europese postorderbedrijven en kreeg dochterondernemingen in Nederland, België, Frankrijk, Denemarken, Oostenrijk en Oost-Europa.

In de hoogtijdagen telde Neckermann meer dan 20.000 werknemers. In 1963 ging het bedrijf naar de beurs. Oprichter Neckermann deed zijn bedrijven in 1977 op de rand van een faillissement van de hand. Het werd toen gered door het Duitse winkelketenconcern Karstadt.

Met name in de eerste decennia na de oorlog was het postorder-concept een groot succes. De belangrijkste concurrentie kwam van het Duitse Otto en het Nederlandse Wehkamp. De catalogi, zo dik als een telefoonboek, werden bij miljoenen huishoudens bezorgd en de consumenten lieten massaal hun kleding en beddengoed per post bezorgen.

Door de opkomst van het internet, in de tweede helft van de jaren negentig, kwamen de postorderbedrijven in de problemen. Zij hadden weliswaar een website waar klanten konden bestellen, maar daarnaast bleven zij krampachtig vasthouden aan hun papieren bestelboeken.

Otto en Wehkamp namen in 2010 definitief afscheid van de catalogus. Zij kondigden aan helemaal over op internet over te stappen. Neckermann kwam als allerlaatste tot de conclusie dat een catalogus niet meer van deze tijd is. Maar dat inzicht zou wel eens te laat kunnen komen.

Sun Capital houdt het in ieder geval voor gezien. De eigenaar zegt 200 miljoen euro kwijt te zijn geraakt aan Neckermann. De curator gaat de komende weken op zoek naar een nieuwe investeerder.

Lukt dat niet, dan komt er na 62 jaar een einde aan het bestaan van Neckermann.