Uitgemergelde Evans valt van het podium

In de voorlaatste Pyreneeënrit van de Tour verloor Cadel Evans vele minuten. De winnaar van vorig jaar had last van zijn maag en zakte van de vierde naar de zevende plaats. „Mijn Tour is voorbij.”

Bagnères-de-Luchon. - Zo zwaar is de 99ste Tour de France, dat in de brandende hitte van gisteren zelfs Cadel Evans brak. Op de Col d’Aspin, de derde van vier hoge Pyreneeëncols, kon de Tourwinnaar van vorig jaar de besten niet langer volgen. Ploeggenoten brachten hem nog één keer terug, maar na een nieuwe inzinking op de Col de Peyresourde verloor de Australiër definitief zijn kansen op prolongatie van de eindzege.

Als 35ste druppelde Evans over de streep, op 11.56 minuut van de Fransman Thomas Voeckler, die zijn tweede rit won en ook de bolletjestrui pakte. In het algemeen klassement zakte de kopman van het Amerikaanse Team BMC van de vierde naar de zevende plaats, op liefst 8.06 minuut van geletruidrager Bradley Wiggins en ook één plaats achter zijn jonge ploeggenoot Tejay Van Garderen.

De moegestreden Evans (35) deed meer dan een half uur over de dopingcontrole. Ook dat nog. Daarna fietste hij gedesillusioneerd naar de BMC-bus. Cameraploegen vochten voor de beste plek, de uitgemergelde renner zette zijn fiets neer en stapte zonder ook maar iets te zeggen de bus in. Zijn terneergeslagen houding en oogopslag vertelden meer dan duizend woorden.

„We gaven Cadel onderweg gelletjes omdat hij zei dat zijn maag het niet helemaal aankon”, had Van Garderen (23) na afloop al verteld voordat zijn kopman arriveerde. „Verder was er weinig bijzonders aan hem te merken. Tot we op de Aspin kwamen en hij ineens niet meer kon volgen.” De drager van de witte trui van beste jongere eindigde zelf in een groepje met de Belg Jurgen Van den Broeck als vijftiende. „In een rit als deze staat iedereen waar hij hoort te staan. Het was een wrede dag.”

De klassieke Pyreneeënrit van Pau naar Luchon, met temperaturen van tegen de 40 graden, leek juist geknipt voor Evans. Welke renner in het profpeloton is meer gehard dan de geblokte Australiër? Jaren vocht hij tegen een negatief imago van aanklamper en eeuwige tweede, om uiteindelijk aanvallend te gloriëren als wereldkampioen (2009) en Tourwinnaar (2011) en te ontbolsteren als vedette. Vorig jaar oogstte hij grote bewondering met zijn zestig kilometer lange achtervolging op Andy Schleck naar de top van de Galibier.

Op hoogtestage in de Spaanse Sierra Nevada, in de aanloop naar de Tour, waren trainingstochten van acht uur geen uitzondering. In alle eenzaamheid, met slechts zijn trouwe Belgische vertrouwensman David Bombeke achter zich in de auto. ’s Ochtends en ’s avonds pannenkoeken om het enorme verbruik van calorieën te compenseren. Tijd voor interviews was er niet in het verder lege hotel. Eten, slapen, fietsen.

Bij de Tourstart in Luik gold Evans (35) samen met Wiggins als topfavoriet. In de eerste aankomst bergop, de felle klim naar La Planche des Belles Filles, leek hij als enige te kunnen concurreren met de sterke Sky-ploeg. Maar na een nederlaag in de tijdrit volgde een mislukte wanhoopspoging en opnieuw tijdverlies in de Alpen. Toch stond hij bij het ingaan van de Pyreneeën nog altijd vierde, met uitzicht op het podium in Parijs. Zijn ploeg stuurde gisteren twee man vooruit in een vroege vlucht – routinier George Hincapie en Steve Cummings. Een masterplan voor een ultieme aanval van de kopman?

Maar halverwege de Aspin kon Evans de besten niet langer volgen. Op de Peyresourde verloor hij vervolgens met minuten tegelijk. Zeker toen de beste drie klimmers van de Tour – Wiggins, Chris Froome en Vincenzo Nibali – wegreden uit de groep met favorieten.

„Gewoon een slechte dag van Cadel”, zei manager John Lelangue. Het is alweer een tegenvaller voor de dure BMC-ploeg, die voor de Tour Thor Hushovd zag afhaken met een virus en de andere dure aankoop Philippe Gilbert ziet zoeken naar zijn vorm van vorig jaar. „Maar we hebben nog altijd twee man in de top-10 en de witte trui”, rekende Lelangue zich tegen beter weten in rijk.

De jonge Van Garderen draaide nergens omheen. „We kwamen hier om te winnen, dat gaat niet gebeuren.” Toen Evans erdoor zakte op de Aspin hoefde de Amerikaan met Nederlandse vader voor het eerst deze Tour niet op zijn kopman te wachten. Een duidelijk signaal dat de ploegleiding niet langer gelooft in een hoge eindklassering van Evans.

„Mijn Tour is voorbij”, gaf de winnaar van vorig jaar later zelf toe. Maagproblemen waren de oorzaak voor zijn inzinking. „Dit was duidelijk niet mijn gebruikelijke niveau.”