Paul Simon viert 25 jaar Graceland-feest

Paul Simon met leden van Ladysmith Black Mambazo tijdens zijn optreden in de Ziggo Dome. Foto Olivier Middendorp

Paul Simon, Ladysmith Black Mambazo e.a., Ziggodome, Amsterdam,18 juli.

Met het openingsnummer Kodachrome zorgde Paul Simon gisteravond voor een vrolijk begin van zijn eenmalig concert in Amsterdam, aangekondigd als feestje ter ere van de 25ste verjaardag van zijn omstreden album Graceland.

Graceland was in 1986 omstreden omdat Simon de plaat deels opnam in Zuid-Afrika, met Zuid-Afrikaanse musici, terwijl er een culturele boycot gold tegen dat land met zijn apartheidspolitiek.

Met het tweede nummer, Gone at last, kwam de band al goed op stoom in swingende gospelritmes, ontleend aan negrospirituals. Maar daarna bleef het kabbelen. De 70-jarige Simon was goed bij stem, had een stevige band achter zich en bewoog zich met zijn deukhoedje kwiek over het podium. Maar het was alsof hij het voorprogramma van zijn eigen show stond in te vullen. Hij bracht onder meer een eerbetoon aan de Jamaicaanse reggaezanger Jimmy Cliff, wiens protestlied Vietnam hij zong: „Door dit lied ben ik naar Jamaica gegaan, en het inspireerde me daar The Mother and Child Reunion op te nemen.” Daarop volgde dan een wat stroperige versie van dat nummer.

Het was aardig, maar zeker niet spetterend. De vonk tijdens het concert sloeg pas over na een uur, toen het gedeelte begon waarin de Zuid-Afrikaanse muzikanten op het toneel kwamen die aan het album Graceland uit 1986 hadden meegewerkt.

De zangers van de Zoeloe-koorgroep Ladysmith Black Mambazo brachten met hun zang en danspassen vuur in het concert. Na een paar van hun a-capellanummers voegden Simon en de band zich bij hen met sprankelende versies van hits van Graceland, zoals Homeless en Daimonds On The Soles of Her Shoes – nummers die Simon samen met de Zuid-Afrikaanse muzikanten componeerde en die het Ladysmith-koor wereldberoemd maakten.

Het hoogtepunt van het concert was een lange stuwende, swingende en tegelijk dreigende uitvoering van The Boy In The Bubble, het lied over een aanslag met een bom in een kinderwagen.

Al snel werd de Zuid-Afrikaanse bugelspeler en zanger Hugh Masekela, die ook 25 jaar geleden aan de Graceland-tournee meedeed, opgevoerd. Hij zong onder meer een oud protestlied over Mandela (Bring Him Home) en dankte Amsterdam voor de hulp in de strijd tegen de apartheid. Een jonge zangeres uit Soweto, Thandiswa, zong onder meer met Simon het duet Under African Skies.

Diezelfde titel draagt een documentaire over Graceland, die eerder deze week op tv te zien was. Hij zit ook als extraatje bij de jubileum-cd en wordt vanavond in Tuschinski vertoond in aanwezigheid van Simon.

Met de film samen was dit concert indrukwekkend, als eerbetoon aan de kracht van muziek en de strijd tegen apartheid. Simons genie om met de Zuid-Afrikaanse muzikanten samen te werken vormde het hoogtepunt van dit concert. Maar zonder de film erbij te betrekken was dit concert vooral ook een nostalgiefeest, met een begindeel en slotdeel vol oude Simonhits, zoals Still Crazy After All These Years, The Boxer en het solo gebrachte The Sound of Silence.