Een wrede dag in de Pyreneeën

Cadel Evans, de Tourwinnaar van vorig jaar, brak gisteren in de zwaarste rit van deze editie.

Redacteur Wielrennen

Bagnères-de-Luchon. Zo zwaar is de 99ste Tour de France, dat gisteren zelfs Cadel Evans brak. Op de Col d’Aspin, de derde van vier hoge Pyreneeëncols, kon de Tourwinnaar van vorig jaar de besten niet langer volgen. Ploeggenoten brachten hem nog één keer terug, maar na een nieuwe inzinking op de Col de Peyresourde verloor de Australiër zijn kansen op prolongatie van de eindzege.

Als 35ste kwam Evans over de streep, op 11.56 minuut van de Fransman Thomas Voeckler, die zijn tweede rit won en ook de bolletjestrui pakte. In het algemeen klassement zakte de kopman van het Amerikaanse BMC van de vierde naar de zevende plaats, op 8.06 minuut van geletruidrager Bradley Wiggins en nog achter zijn jonge ploeggenoot Tejay Van Garderen. Na ruim een half uur bij de dopingcontrole fietste Evans totaal gedesillusioneerd naar de BMC-ploegbus. Cameraploegen vochten voor de beste plek, de uitgemergelde renner zette zijn fiets neer en stapte zo de bus in. Zonder woorden.

„We gaven Cadel onderweg gelletjes omdat hij zei dat zijn maag het niet helemaal aankon”, vertelde Van Garderen (23) na afloop. „Verder was er weinig bijzonders aan hem te merken. Tot we op de Aspin kwamen en hij ineens niet meer kon volgen.” De drager van de witte trui van beste jongere eindigde in een groepje met de Belg Jurgen Van den Broeck als 15de. „In een rit als deze staat iedereen waar hij hoort. It was a brutal day.”

De klassieke Pyreneeënrit van Pau naar Luchon, onder bijna ondraaglijke hitte, leek juist geknipt voor Evans. Welke renner in het profpeloton is meer gehard dan de 35-jarige Australiër? Jaren vocht hij tegen een negatief imago van aanklamper, om uiteindelijk te gloriëren als wereldkampioen (2009) en Tourwinnaar (2011). Vorig jaar oogstte hij grote bewondering met zijn zestig kilometer lange achtervolging op Andy Schleck naar de top van de Galibier.

Bij de Tourstart in Luik gold Evans (35) samen met Wiggins als topfavoriet. In de eerste aankomst bergop, de felle klim naar La Planche des Belles Filles, leek hij te kunnen concurreren met de sterke Skyploeg. Maar na een nederlaag in de tijdrit volgde een mislukte wanhoopspoging en opnieuw tijdverlies in de Alpen. Toch stond hij nog altijd vierde, met uitzicht op het podium. Tot gisteren de topdrie – Wiggins, Chris Froome en Vincenzo Nibali – verder uitliep op de andere klassementsrenners.

„Gewoon een slechte dag van Cadel”, zei manager John Lelangue. Het is alweer een tegenvaller voor de dure BMC-ploeg, die voor de Tour Thor Hushovd zag afhaken met een virus en de dure aankoop Philippe Gilbert ziet zoeken naar zijn vorm. Van Garderen: „We kwamen hier om te winnen, dat gaat niet gebeuren. Toch is deze Tour geen mislukking. We hebben twee man in de toptien en de witte trui.” Gisteren hoefde Van Garderen, een Amerikaan met Nederlandse vader, voor het eerst niet te wachten toen zijn kopman in problemen kwam. Een duidelijk signaal dat de ploegleiding niet langer gelooft in een hoge eindklassering van Evans. „De Tour is over voor Cadel”, zei wielerlegende Eddy Merckx gisteren.