Zij heeft geen werk, ontslagen bij een reorganisatie

Het was het perfecte evenwicht. Zij werkte vier dagen, haar man vier dagen. Ieder een dag voor de kinderen. En dan pats, boem, ontslag. Weg evenwicht.

Twee jaar geleden verloor Marieke Walder (45) haar baan. Het bedrijf moest reorganiseren. Ze is niet de enige in de buurt. In haar straat zitten tegenwoordig meer mensen thuis.

Twintig jaar werkte ze in de reclame. Nu heeft ze meer tijd voor zichzelf. Maar het is lastig daarvan te genieten als je er niet zelf voor gekozen hebt. Lastig? „Je wereld wankelt.”

Ze kan het best een tijdje uitzingen. Maar het huis is gekocht op twee inkomens, op de top van de markt – dat wordt steeds moeilijker op alleen zijn salaris, hij is leraar biologie op het middelbaar onderwijs. Ze wonen er pas een paar jaar. En thuiszitten, dat doe je niet. Dus solliciteerde ze keihard op zowat alle vacatures in de reclamewereld.

Tot ze dacht: reclame is toch buitenkant. Verkopen. Marketing. Ligt daar mijn hart? Waar ligt mijn hart?

Haar man is een klusser. Hij heeft twee rechterhanden en groene vingers. Ze is een groentetuintje begonnen. Met koolrabi, radijs, worteltjes en rucola. Al schoffelend kom je verder. Wat wil je echt? Wat geeft je energie?

Ze denkt nu aan de zorg. Ze weet het eigenlijk wel zeker. Wat ze precies binnen de zorg wil gaan doen, moet ze nog uitvinden. Demente bejaarden, gehandicapte kinderen, chronisch zieken.

Haar man vindt dat ze het rustig moet overdenken. Levensgeluk is belangrijker dan een huis, vindt hij.