Thuis zijn is pas echt gevaarlijk

Luis Tosar weet niet wat geluk is, en wil dat ook anderen ontnemen.

Sleep Tight. Regie: Jaume Balagueró. Met: Luis Tosar, Marta Etura. In: Kriterion, Amsterdam.

Elke liefhebber van het thriller- en horrorgenre weet dat wonen in een appartementencomplex met een portier niet alleen maar luxe voordelen met zich meebrengt. De ene keer ziet hij net niet dat er een of andere griezel de krakkemikkige lift naar boven neemt. De andere heeft hij zelf weinig goeds in de zin. Bedreigd worden in je eigen huis. Muren met ogen en een spook onder het bed. Het is een nare primaire angst waar het lekker filmisch in roeren en peuren is.

De Spaanse regisseur Jaume Balagueró brak vijf jaar geleden door met [REC] waarin het ook al om kijken en bekeken worden in een griezelig appartementencomplex ging. Hij is een meester in het scheppen van een onheilspellende atmosfeer. Daglicht is een zeldzaamheid in het prachtige art-nouveaugebouw waar conciërge César zijn dagen slijt. We weten al meteen dat hij niet tot een gewoon leven in staat is. In een voice-over tijdens de openingsbeelden heeft hij dan al met ons gedeeld dat hij in tegenstelling tot andere mensen niet weet wat geluk is. Maar het gaat verder. Want deze kalme huismeester (met het lijkbleke gezicht van acteur Luis Tosar) heeft het op zich genomen om ook anderen onderkoeld en emotieloos hun kleine en grotere pleziertjes te ontnemen.

Sleep Tight is in de eerste plaats een psychologische thriller, die langzamerhand escaleert. En hoewel ook Balaguéro het niet kan laten om een beetje met mes en zaag te spelen, is de laatste mentale klap die hij uitdeelt uiteindelijk het dodelijkst.