Ex-ploeggenoot Millar zei het al: Wiggins wint

Als baanwielrenner had Bradley Wiggins alles bereikt. Doorbreken op de weg – dat werd na de Spelen van Peking zijn grote ambitie. Het werd tijd om geld te verdienen.

Maarten Scholten

Ergens in het najaar van 2008, niet lang na zijn derde olympische gouden medaille als (ploeg-) achtervolger, zette Bradley Wiggins de knop om. Alles bereikt op de baan, nu wilde hij nog één keer alles op alles zetten voor een doorbraak als klassementsrenner op de weg. „De kinderen werden ouder”, vertelde de geletruidrager gisteren op de persconferentie van zijn ploeg Sky op de tweede rustdag van de Ronde van Frankrijk in Pau. „Het was tijd om de verantwoordelijkheid te nemen voor mijn gezin.”

Van grootheid op de wielerbaan tot winnaar van de Tour de France, Wiggins (32) kan komende zondag in Parijs de eerste renner zijn die dat presteert. Het gevolg van die ene cruciale beslissing na zijn derde Spelen, in Peking. Na jaren van betrekkelijke anonimiteit in het profpeloton, als renner in verschillende Franse ploegen, was het tijd om nog harder te werken en eindelijk wat geld te verdienen met zijn passie. Maar hoe?

Op het zonovergoten terras van Hôtel Parc Beaumont, waar tientallen cameraploegen zich voor zijn neus verdrongen, ging Wiggo er gisteren, aan de vooravond van twee zware Pyreneeënritten, liever niet al te diep op in. Behalve dan dat hij als motivatie voor zijn huidige topprestaties opnieuw de link legde met zijn familie, kinderen en twee jaar geleden overleden grootvader, „mijn eigenlijke vader”.

In een zaal naast de drukte bij Team Sky was het een stuk rustiger bij de traditionele Burrito Party van Garmin-Sharp, de Amerikaanse wielerploeg die Wiggins in 2009 de kans gaf zich als klassementsrenner te profileren. „Bradley heeft als klassementsrenner de grootste stap gemaakt binnen onze ploeg”, zegt manager Jonathan Vaughters met enige trots. „Vanuit het niets binnen een jaar naar de vierde plaats in de Tour. Daarna is hij beetje bij beetje verder verbeterd bij Sky, als persoon nog meer dan als renner. Ik vind hem een mooie kampioen voor de wielersport.”

Vaughters, die eerder in deze Tour de France in het nieuws kwam toen uitlekte dat hij als getuige zal optreden in het dopingproces tegen zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong, weet nog goed waarom hij destijds ‘viel’ voor Wiggins. „Het was bekend dat hij goed prologen en langere tijdritten kon rijden. Maar ik was erbij toen hij in 2005 een zware bergetappe won in de Tour de l’Avenir, nog geen jaar nadat hij in Athene voor het eerst goud had gewonnen op de achtervolging. Hij was in die tijd een beetje groot en zwaar, omdat hij zich op de baan focuste. Maar toen me hij eind 2008 vertelde dat hij uitsluitend nog op de weg wilde rijden, wist ik genoeg.”

In de winter en het voorjaar van 2009 wordt keihard gewerkt. „Bradley kon als achtervolger een enorm hoog vermogen trappen. Iedereen begint altijd over het feit dat hij dat jaar bij ons zeven kilo is afgevallen. Minstens zo belangrijk is dat hij niet meer vier minuten moest presteren, zoals op de baan, maar vier of vijf uur. Maar dat is te doen, wist ik met kennis uit de atletiek. Je kunt van een tien kilometerloper wel een marathonloper maken, andersom gaat niet. Dat concept werkte bij Bradley ook.”

David Millar was de eerste die zijn Engelse ploeggenoot aanwees als potentiële Tourwinnaar. „Wiggins kan vóór 2014 de Tour winnen”, zei de Schot bij de start van de derde rit in de Tour van 2009. „Why not?” Beide Britten begonnen hun profcarrière bij Franse teams. Millar werd betrapt op doping, Wiggins stond juist bekend als ‘schone’ coureur. De excentrieke renners vonden elkaar toen Millar zich na zijn schorsing van twee jaar opwierp als fel pleitbezorger tegen doping. „Dit is geweldig om te zien”, zei Millar toen Wiggins als vierde Parijs bereikte.

Tot Wiggins na de Tour uitgerekend op de bruiloft van zijn ploeggenoot bekend maakte dat hij Garmin verlaat voor een miljoenencontract bij Sky. „Wij hadden hem ervan overtuigd dat hij het kon”, blikte Millar terug. „En meteen nadat hij het waarmaakte, vertrok hij bij ons. En niet op een fijne manier.”

Millar, die zelf ook naar de Skyploeg wilde maar daar niet welkom was vanwege zijn dopingverleden, sprak de laatste jaren een paar keer uit dat hij Wiggins de Tour toch niet zag winnen. „Onze relatie gaat met ups en downs”, zegt hij nu . „Dat was meer een persoonlijke vendetta nadat hij onze ploeg verliet. Het is nu duidelijk dat hij de beste ronderenner ter wereld is.”

Vorig jaar hielpen de oud-ploeggenoten hun Britse kopman Mark Cavendish aan de wereldtitel in Kopenhagen. Cavendish was daarmee de eerste Britse wereldkampioen sinds wijlen Tom Simpson in 1965.

Op de Olympische Spelen van Londen, die over ruim een week beginnen, willen ze op herhaling. „We hebben de sterkste ploeg ter wereld met de wereldkampioen en de toekomstige winnaar van de Tour”, zegt Millar, die zelf de twaalfde rit won in deze Tour. „We rijden op de eerste dag van de Spelen, de hele natie kijkt naar ons. Geweldig om mee te maken.”

Intussen overheerst bij Millar (35) weer bewondering voor Wiggins. „Hij is een betere leider nu, gegroeid en volwassen op elk gebied.” Dankzij dat ene cruciale jaar bij Garmin? „Wij hebben Bradley toen helpen overtuigen van zijn kwaliteiten als ronderenner. En we hebben Sky een dienst bewezen door te laten zien dat je in de Tour clean kunt presteren op het hoogste niveau. Daar ben ik trots op.”