Nooit regen in het kinderparadijs

Weer een vakantiedag met regen. Wat te doen met de kinderen? De overdekte megaspeeltuinen, ballenbakken en kinderparadijzen doen goede zaken. „Mijn kinderen vinden dit prachtig!” Maar morgen is er weer een dag. „Ze mogen zich ook wel een uurtje vervelen, hoor.”

In Nijmegen is, in de regen, de Vierdaagse begonnen. De meeste deelnemers laten zich niet kisten en gaan vol goede moed op pad. De een met extra droge kleren, de ander niet – en die belandt vervolgens bij het Rode Kruis. „Geen regencape aangetrokken, ik kreeg het heel koud.”

De Waalbrug bij Nijmegen op dag 1 van de Vierdaagse: op weg naar Elst in de Over-Betuwe. Foto Flip Franssen

De zomervakantie voor kinderen is lang. Maar omdat het mooi weer is, vult de tijd zich als vanzelf. Met voetballen, zwemmen en spelen aan het strand. Zonnige dagen rijgen zich zorgeloos aaneen en ouders hoeven alleen maar te zorgen voor vervoer en op te letten dat er niemand verdrinkt.

Dat is de theorie. Deze zomer, met wel erg vasthoudend herfstig weer, stelt ouders indringend voor de vraag: wat doen we met de kinderen?

Een voor de hand liggend antwoord is: wat je in de herfst ook met ze doet. Er is een hele industrie voor vermaak van kinderen in de donkere dagen, en die draait nu overuren. „Het blijft maar doorgaan, het lijkt wel één grote herfstvakantie”, zegt Wijnand Mirandolle. Hij is manager van Ballorig, de grootste Nederlandse organisatie voor ‘overdekte speelparadijzen’, een soort grote overdekte speeltuin annex ballenbak. „Elke week denken we bij het plannen van inkoop en personeel: dit zal de laatste keer wel zijn deze zomer. Maar nee.”

Bij de 25 vestigingen staan soms zelfs rijen, wat normaal alleen tijdens voor- en najaarsvakanties gebeurt. Ook al omdat verjaardagspartijtjes op grote schaal naar binnen worden verplaatst.

Ook bij de vestiging van Ballorig in Houten is het druk deze morgen. Gegil van kinderen die afrennen op rozegele springkussens onder een grijs dak. Een rij voor het oranje klimrek. En ouders die plaatsnemen op bruine tafeltjes om hun kinderen in de gaten te houden.

Voor Belinda van Lewe (40) is Ballorig niet eens plan B. Het is plan C. Liever was ze met haar twee dochters naar de bioscoop gegaan. „Maar ja, Jackie van 4 is te jong voor de meeste films.” Maar, zegt ze, „mijn kinderen vinden dit prachtig, hoor, vooral die helikoptertjes”. Ze wijst op de voertuigjes die passeren boven haar hoofd. Kleurrijke kuipjes aan plafondrails. Voetjes op de trappers en de kinderen reizen zo de volle lengte van de loods door.

Dit is vakantieweek twee voor de dochters van Van Lewe. „Met een beetje zomer kunnen de kinderen zo onze tuin in”, zegt ze, „maar tot dusver was het alleen maar slecht weer.” Ze speelt spelletjes met de kinderen, zet een dvd’tje op, neemt hen mee op visite. „Maar na een tijdje raken ze echt verveeld.” En dan? „Dan maakt de oudste dochter ruzie met de jongste. Of andersom natuurlijk.”

Aan het tafeltje naast haar zit nog een moeder die heeft afgezien van plan A. Chantal Schenkel (39), was liever thuis gebleven met haar kinderen van 9, 6 en 3. Want thuis, in Lopik, hebben ze een grote tuin. Vorige week, op de ‘enige mooie dag’ van de schoolvakantie tot nog toe, vierden ze in die tuin nog een kinderfeestje. „Alle kinderen in badpak of zwembroek.” De buitenlucht moeten ze hier missen, op één open deur na, die leidt naar een uitgestorven buitenspeeltuintje onder donkere wolken. „Dit binnenpark is een goed alternatief”, zegt Schenkel. Haar dochter Carmen van 9 meldt zich. Ze hijgt nog na van de trampolines. Speelt ze niet liever buiten, in haar tuin? „Nee!”, antwoordt Carmen. „Hier kun je veel doen. Ik oefen de handstand overslag.”

De rest van deze week maakt het gezin van Chantal van Schenkel zich klaar voor een vakantie met de caravan. Bestemming – „best erg” – een camping in Nederland.

Naast binnenspeelplaatsen zijn er natuurlijk musea, binnenzwembaden en bioscopen. En voor ouders die aan het begin van de zomer geen herfstinspiratie hebben, zijn er hulpmiddelen. Op websites als wegmetdekids.nl staan allerlei activiteiten, en op dagjeweg.nl kun je zelfs selecteren op ‘indoor’.

Hele leuke tips allemaal, maar met een minpuntje: er zijn waarschijnlijk meer ouders die inspiratie opdoen via zulke sites. „Het is lekker druk”, meldt bijvoorbeeld natuurhistorisch musea Naturalis (tegenwoordig Biodiversity Center) in Leiden. Het kindermuseum voor beeldende kunst Villa Zebra in Rotterdam heeft extra vrijwilligers moeten oproepen om de kinderen bij alle activiteiten te kunnen begeleiden. En de haaien en schildpadden van het Oceanium in dierentuin Blijdorp, een populaire slechtweerbestemming, liggen waarschijnlijk krom van de stress achter een steen, te wachten op beter weer. Het bordje ‘niet schreeuwen’ bij de onderwatertunnel maakt nou eenmaal niet veel indruk op vier- en vijf-jarigen.

Maar er is ook niets op tegen om de kinderen gewoon thuis te laten aanrommelen. Ook niet als ze zich dan soms vervelen. „Dat is goed voor hun creativiteit”, zegt Johan Vellinga, vader van Sil (4) en Jesse (7). Daarmee verwoordt hij een besef dat langzaam terrein wint: dat tijdelijke verveling heilzaam kan zijn. „Ze verzinnen na een tijdje vanzelf weer iets om te doen”, zegt Vellinga, „en het is vaak heel verrassend waar ze mee komen.”

SpongeBob heeft dat briljant in beeld gebracht. Afgelopen zondag keken 755.000 mensen naar het programma Volgende Fragment, over 25 jaar Zomergasten. Daarin liet wetenschapper Robbert Dijkgraaf een tekenfilmpje van cartoonfiguur SpongeBob zien. Daarin koopt de levende spons een enorme tv, die hij vervolgens weggooit om met de doos te kunnen spelen, samen met zijn zeesterrenvriend Patrick. Ze spelen mountain adventure, en uit de doos komen geluiden van lawines, afzagen van ledematen en reddingshelikopters. „Who needs tv, as long as we we have our... imagination!”, zegt SpongeBob, en spreidt zijn armen, waarbij een regenboog verschijnt.

Hoe leuk het ook is kinderen binnen aan hun eigen fantasie over te laten, het is goed ze toch elke dag even te luchten. Dat slaapt toch lekkerder, en de meeste kinderen hebben minder bezwaar tegen regen dan hun ouders. Een uurtje voetballen in regenjas met korte broek, in plassen springen, waterwerkje spelen aan de waterkant. En daarna natuurlijk warme chocomel in een joggingbroek op de bank. Waarbij het handig is om een paar nieuwe dvd’s achter de hand te hebben.

Houd wel rekening met de confronterende neiging van kinderen om uitspraken van hun ouders te onthouden. Dus bij de verzuchting dat het weer wel heel vies is, kan een wijsneuzig kinderstemmetje terugzeggen: gewoon een regenjas aantrekken, we zijn niet van suiker!