A2-racers zijn ondankbaar. Maximum van 100 heeft alleen maar voordelen

Vanaf volgende week trajectcontrole op A2. Foto Hollandse Hoogte / Patrick Post

Een gloednieuwe, doorstroomvriendelijke vijfbaanssnelweg en niemand die de overheid bloemen stuurt. Integendeel, automobilisten klagen steen en been over de limiet van 100 km/uur. Een paar tellen tijdwinst vinden zij belangrijker dan het milieu, hun portemonnee, de rust van omwonenden en de verkeersveiligheid.

Alsof je een kind een nieuwe fiets geeft en het jammert alleen maar dat het ook ‘met losse handen’ wil rijden. Typisch is de reactie van de ANWB, bij monde van woordvoerder Ad Vonk in De Telegraaf. “Door afspraken met gemeenten langs de weg moeten we straks met zijn allen met de grootste moeite proberen niet boven de 100 kilometer te komen. Dat geldt ook midden in de nacht. Dat is zoiets als uitlokking.”

Uitlokking? Uitlokking?! Zo is het leven, meneer Vonk. We moeten dagelijks de grootste moeite doen om niet voor te dringen bij de kassa, netjes met twee woorden te spreken, voor het rode stoplicht te wachten en onze zooi niet van ons af te werpen - vooral als de prullenbak in geen velden of wegen te bekennen is. Beheersing, daar gaat om: zeker in zo’n gevaarlijke automobiel.

Vooral de trajectcontrole, die op 23 juli ingaat, is de klagers een doorn in het oog. Terwijl dat nu juist de kers op de taart is van de verbrede A2. Geen gevaarlijke situaties meer door gluiperds die keihard afremmen voor een flitspaal, maar een berekening van de gemiddelde snelheid over 15,4 kilometer. En die controle wordt nog aangekondigd ook. Geen ‘bermgraaiers’ meer, zoals flitsagenten op autoforums worden genoemd. Eerlijker dan dit kan niet.

http://youtu.be/sYs1zH_KH5E

Wat zijn dan de argumenten van die gaspedaaltrappers? Een aantal petities die over het internet zwerven zouden uitsluitsel moeten geven. Maar initiatiefnemer Vereniging Auto van de Zaak komt alleen met het argument dat “89 procent van de berijders dit een onacceptabele maatregel vindt”. En daarom zegt de vereniging “NEE”. Op Petities.nl roeren de ‘Autorijdende Nederlanders‘ zich. Hun argument: “Het idee om iedere auto en burger op deze wijze te controleren is sinister en excessief. Het is een inbreuk op de privacy, bewegingsvrijheid en draagt bij aan de controledruk bij burgers.” Over die privacy: het trajectcontrolesysteem fotografeert in eerste instantie iedere auto, maar bewaart alleen de gegevens van de auto die het traject sneller heeft afgelegd dan mag. Met die inbreuk valt het dus wel mee.

Hoe serieus we deze droeftoeters moeten nemen, blijkt uit de artikelen op Autoblog.nl. Daar staan tien tips “om niet in slaap te vallen” op de A2. Waaronder: “Zet het scherm van je ‘navi’ zo fel mogelijk, bereken hoeveel overuren je nog moet maken voordat je een nieuwe F12berlinetta kan kopen, bel een astro-lijn, fantaseer een snelweg vol zombies en verzin een puntensysteem voor als je ze aanrijdt.” Deze mensen zitten dus eigenlijk met een heel ander probleem: een leeg hoofd en een identiteit die enkel ontleend is aan hun automobilisme.

Gelukkig zijn er nog automobilisten die ze wel op een rijtje hebben. Zoals Cyriel Reestman uit Diemen en Hanneke Waterschoot uit Houten. Zij hebben een soort ‘Club van 100’ opgericht. Via hun site ikwerkmeeaanminderco2.nl kun je een ’100’-sticker kopen, waarmee je aan medeweggebruikers duidelijk maakt dat je niet harder dan 100 wil - ook al mag het. Reestman en Waterschoot sommen de voordelen op: “Dalende kosten aan de pomp, toenemende veiligheid en minder vermoeid uit de auto stappen.” En voor het milieu minder CO2-uitstoot, minder fijnstof-uitstoot en minder verbruik fossiele brandstoffen.

Allemaal voordelen dus. Maar in verkiezingstijd is het natuurlijk aantrekkelijker om de geplaagde automobilist te paaien. CDA en VVD willen het akkoord met de gemeenten openbreken: niet 100, maar 120. Begrijpelijk, want de snelheidsverhoging naar 130 op enkele baanvlakken is één van de weinige dingen die het gevallen kabinet wel voor elkaar kreeg. De PVV heeft het over het “spekken van de staatskas”. Daar heeft ze een punt: getuige de argumentatie in de autopetities ontbreekt bij de klagers het besef dat je trajectcontroles niet kunt foppen.