Brieven

Wielrenners verdienen een veilige werkplek

Het zijn zware tijden voor wielerliefhebbers. Dagelijks wordt hun favoriete sport ontsierd door massale valpartijen. Hieruit komen de wielrenners gebutst en gebroken tevoorschijn. De volgende dag staan ze, gewikkeld in zwachtels, gereed voor de volgende gevaarlijke onderneming – vaak illusies armer.

Columnist Thijs Zonneveld klaagt deze situatie terecht fel aan (NRC Handelsblad, 7 juli).

Professionele wielrenners zijn, behalve de spreekwoordelijke slaven van de weg, ook gewone werknemers met een werkgever. Hun werkzaamheden moeten onder toezicht vallen van de Inspectie Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Hierin is de voormalige Arbeidsinspectie opgenomen. Wordt het niet eens tijd dat de inspectie een kijkje neemt en regelt dat normale opvattingen over veilig en gezond werken ook in het peloton ingang vinden?

Johan Middendorp

Amsterdam

NRC Handelsblad, pas goed op transparantie

In personeelsadvertenties gebruikt NRC Handelsblad een afbeelding van het nieuwe onderkomen in Amsterdam, op het Rokin 65. Hieruit spreekt trots op dat nieuwe onderkomen en identificatie van de krant met de architectuur ervan.

In 1987 werd het gebouw opgeleverd voor de optiebeurs. Het geloof in de zegeningen van het kapitalisme en zijn effectenhandel was toen nog zo groot dat de gevel werd uitgevoerd met een oud architectonisch motief: de diamantkop. Deze iconografie paste in 1995 de nieuwe gebruiker, Fortis, wonderwel. Nu weten we dat achter die diamantkoppen een wereld schuilging van duistere handel, met producten die elke transparantie ontbeerden.

Om het gebouw voor een nieuwe functie geschikt te maken, moesten die diamantkoppen eraf. Als passende bekleding voor het onderkomen van de krant, die als programma heeft om alles zichtbaar te maken, wordt het betonskelet voorzien van glas, van vloer tot plafond. Nergens is nog een ondoorzichtig paneel te bekennen. NRC Handelsblad wil openheid, transparantie en toegankelijkheid etaleren. Geen vorm is zonder betekenis – de transformatie van Rokin 65 toont dit treffend – maar let wel: het andere glaspaleis van Amsterdam is van ING. Ook transparantie kan misleidend worden toegepast.

Dirk Baalman

Deventer

Pinkpop was ook dit jaar weer uitverkocht

In het verhaal ‘Popfestivals houden kaartjes over’ (NRC Handelsblad, 7 juli) staat tot mijn verbazing dat Pinkpop niet was uitverkocht.

Pinkpop heeft een vergunning om maximaal 70.000 bezoekers toe te laten. Wij als organisatie vinden dat de grens op 60.000 moet liggen, uit veiligheidsoverwegingen en voor het comfort van de bezoekers. Als er op Pinkstermaandag meer dan 60.000 tickets zijn verkocht, wordt het bordje met de tekst ‘UITVERKOCHT’ opgehangen.

Ook op de twee eerste dagen van Pinkpop mogen maximaal 60.000 kaartjes worden verkocht. De editie 2011 was een subliem jaar, met de drie uitzonderlijke headliners Foo Fighters, Kings of Leon en Coldplay. In 2012 konden we moeilijk rekenen op hetzelfde aantal bezoekers. Toch waren we op de derde dag uitverkocht, mede dankzij The Boss.

Pinkpop 2012 wordt onterecht genoemd in de malaise van diverse festivals. Het was een van de beste edities, met het mooiste weer van de wereld en meer dan 72.000 unieke, blije en enthousiaste bezoekers.

Jan Smeets

Sinds 1970 directeur van Pinkpop

Vernieling van erfgoed blijft hoe dan ook fout

De redenering dat een fout minder erg wordt als je op een fout van ‘de ander’ kunt wijzen, is zo bekend als drogreden dat je niet zou verwachten dat een geleerde haar nog durft te gebruiken. Baz Lecocq laat zich hierdoor niet weerhouden (Opinie, 11 juli). Tegenover lijfstraffen, grafschendingen en vernieling van cultureel erfgoed in Timboektoe stelt hij immers het beeld van het Westen, dat vooringenomen anti-islam zou zijn. In dit laatste heeft hij tot op grote hoogte gelijk, maar wandaden in Timboektoe blijven wandaden, ook als wij ons in andere dingen omtrent de salafisten vergissen.

Voorts stelt Lecocq dat „grote delen van het Europese contractrecht direct [zijn] overgenomen uit de sharia”. Van mijn oude hoogleraren Robert Feenstra en Hans Ankum heb ik geleerd dat ons contractrecht voor 99 procent stamt uit het Romeins recht. Kent de sharia wellicht rechtsbeginselen die overeenkomen met ons recht? Dit zou heel mooi zijn, maar een bron van ons recht is de sharia hiermee nog niet.

O.L.E. Jongmans

Wateringen