Vrouwelijke mode voor de sexy man

Een nieuwe lichting ontwerpers maakt mannenmode vrouwelijker. Want een man kan net zo goed lustobject zijn als vrouw, redeneren zij.

In een ongebruikelijk lang overhemd opent Jonathan Christopher Hofwegen de voordeur van zijn Rotterdamse woning annex atelier. Of is het een jurk? Omdat het kledingstuk van onderen niet los kan, moet hij het over zijn hoofd hebben laten zakken, of erin gestapt zijn. „Ik wil uitzoeken hoever je kunt gaan voor het als te vrouwelijk ervaren wordt”, zegt Hofwegen over zijn outfit.

Hofwegen behaalde in 2011 zijn master mannenmode aan ArtEZ hogeschool voor de kunsten in Arnhem. Hij presenteert nu eigen werk onder het label Jonathan Christopher. Het overhemd (of de jurk) van Hofwegen is illustratief voor het probleem waar de nieuwe lichting ontwerpers die zich bezighouden met mannenmode, op stuit. Bijna elke vernieuwing die ze bedenken bestaat al in de vrouwenmode. Met als resultaat: kleding die vrouwelijk overkomt.

„In Azië is mannenmode veel vrouwelijker”, zegt Hofwegen. Het traditionele, transparante hemd dat een Filippijnse man op zijn bruiloft draagt, stond model voor Hofwegens ontwerp voor een overhemd van ragfijne bananenstof. Wat hem betreft, is het tonen van blote huid geen taboe. Schouders steken door openingen in door hem ontworpen colbertjasjes naar buiten. „Het lichaam van de man mag worden gezien, een man kan net zo goed lustobject zijn als een vrouw”, vindt de 25-jarige ontwerper.

Hofwegens blote schouders zijn een mogelijk mannelijk equivalent van het vrouwelijk decolleté. Maar ook bij mannelijk bloot is de praktijk weerbarstig. T-shirts voor mannen met een V-hals zijn al gauw te diep en zelfs de korte mouwen van shirts bedekken bij mannen meer van de arm dan bij vrouwen.

Maar de vrouwelijke kleding is niet gewild bij mannen. Grote designers, modehuizen en modeketens probeerden het vaak om mannen in echt nieuwe dingen te laten lopen. Denk aan Marc Jacobs en zijn broek die meer leek op een rok. En H&M die écht een rok voor mannen in de schappen had. Maar door vrijwel niemand werd gekocht.

Hoe komt dat? Mannen en vrouwen willen zich onderscheiden van elkaar. En het is natuurlijk niet macho om in vrouwelijke kleding te lopen. En, wil de man wel sexy gekleed gaan?

Calvin Klein leek dit in 1982 te doorbreken. Het kledingmerk beeldde mannen af met een strak, gespierd lichaam in een onderbroek tegen de achtergrond van een zonnig Grieks eiland. Met als boodschap: het mannelijk lichaam mag er zijn. Met succes. De slip werd een mode-item. En sindsdien zie je de band met het logo boven een broekriem uitkomen.

Zo’n detail is voor mannen al heel wat, ze voelen zich sexy met zo’n onderbroek, zegt Bram van Diepen. In zijn afstudeerscriptie voor het Amsterdam Fashion Institute (AMFI) uit 2011 onderzocht hij de seksualisering van het mannelijk lichaam in de reclame. Hij constateerde daarin dat het imago van de man tegenwoordig sterk is geseksualiseerd maar dat hij nauwelijks de kans heeft zijn seksualiteit uit te drukken in zijn kledingkeuze. Zo wordt die slip dus heel belangrijk voor hem.

Van Diepen maakt ook mannenmode. De 22-jarige ontwerper woont en werkt sinds anderhalf jaar in Parijs, in dienst van modehuis Lanvin. Hij wil met mannenkleding hetzelfde doen als met vrouwenkleding. Dus details en fijne stoffen. En ja, dat wordt al snel als vrouwelijk ervaren. En als sexy, maar niet op een mannelijke manier.

Hij maakte korte broeken die door de glanzende stof en de wijde, geplooide pijpen aan rokjes doen denken. Ze horen bij zijn afstudeershow uit 2011. De gedachte was ‘army’. Maar dan anders: blote benen, veel wit, korte jasjes, zachte stoffen, glimmende ‘militaire’ hoedjes. De gemiddelde militair zal er wat moeite mee hebben.

Tot de Franse Revolutie was mannenmode pracht en praal, daarna werd alles soberder, vertelt Anne Bosman, hij is 23 en net terug van een korte stage bij de Londense fashion designer Christopher Kane. Ook hij specialiseert zich in mannenmode. „Wat ik met mijn ontwerpen wil bereiken, is dat de man als een pauw door het paradijs loopt, met de vrouw erachter aan. Inderdaad, dat de vrouw op de man jaagt in plaats van omgekeerd.” Hij vindt dat het tijd is voor verandering. Hij haalt het voorbeeld aan van zijn eindexamencollectie (waarmee hij de publieksprijs van de Europese H&M Design Award won) met daarin een interpretatie van de kimono van een Japanse keizer. Een jas waarin je verdwaalt tussen de plooien. Wit met moderne prints erop: gekleurde afbeeldingen van de ramen en deuren van de betonnen gebouwen waar Bosman vaak langsfietst. Het geheel gecompleteerd door een soort rugzak.

„Dat kun je een man toch niet aandoen”, was het commentaar van een van zijn docenten bij ArtEZ. Een eventuele winkelversie wordt wat praktischer, beloofde Bosma. „Ik wil laten zien dat het anders kan.” De hele vrouwelijke garderobe is volgens hem gebaseerd op die van de man, ook de rok. „Romeinen en Egyptenaren liepen in tunieken en in toga’s, dat was toen op en top mannelijk. Waarom zou een man dat nu niet aan kunnen?”

Hoe krijgen de ontwerpers mannen toch zo ver om andere kleding te dragen? „Verandering gaat in kleine stapjes. Ik hoop dat mannen meer gaan nadenken over hoe ze er als man uit willen zien en niet over hoe ze denken dat ze er uit moeten zien”, zegt ontwerper Bram van Diepen. Van de drie ontwerpers is Hofwegen de enige met een eigen verkoopcollectie, maar bijna alleen vrienden en kennissen kopen iets. Zijn idee is dat er meer rolmodellen moeten komen. „Vooral heteromannen zijn daar gevoelig voor.”