Meest complete fossiel van mensachtige

In Zuid-Afrika zijn fossiele beenderen gevonden die waarschijnlijk horen bij eerder ontdekte overblijfselen van een vroege mensachtige. ‘Karabo’, zoals de bijnaam luidt van het twee miljoen jaar oude skelet, is daarmee het meest complete fossiel van een menselijke voorouder dat ooit is gevond en.

De Zuid-Afrikaanse paleontoloog Lee Berger van de universiteit van Witwatersrand in Johannesburg heeft dit vanmorgen bekend gemaakt. „We hebben delen van een onderkaak, ribben, een compleet dijbeen en wervels ontdekt”, zei Berger. Karabo, van wie eerder onder meer een schedel is gevonden, was een jongen van 10 tot 13 jaar oud.

Berger en zijn team ontdekten Karabo in 2008, samen met het fossiel van een vrouw van ongeveer 30 jaar. De fossielen werden ondergebracht in een nieuwe soort – Australopithecus sediba – en zijn daarmee verwant aan ‘Lucy’. Dit 3,2 miljoen jaar oude fossiel van de soort Australopithecus afarensis uit Ethiopië wordt wel eens bestempeld als ‘moeder der mensheid’. Sediba bevestigt de status van Zuid-Afrika als belangrijkste vindplaats van menselijke fossielen – naast Oost-Afrika. Zo bevestigde de vondst van het Taung-kind – een fossiel van ongeveer 2,5 miljoen jaar – in 1924 in Zuid-Afrika dat de mens afkomstig is uit Afrika.

Sediba was primitief en modern tegelijk. Primitief was het kleine brein – nauwelijks groter dan dat van een chimpansee – en het hielbeen dat wijst op klimmen in bomen. Modern waren zijn enkels – geschikt om rechtop te lopen – en zijn hand die kleine dingen kon vasthouden dankzij de lange opponeerbare duimen.

De fossiele beenderen zitten in een rots, maar zijn met het blote oog nauwelijks te zien. Ze zijn pas onlangs ontdekt met een CT-scan. De beenderen zullen de komende jaren uit de rots worden gehaald. De archeologische werkzaamheden kunnen binnenkort live gevolgd worden via internet. De beelden zijn straks groot te zien in het Shanghai Science and Technology Museum, waar een virtuele ‘buitenpost’ voor museumbezoekers wordt ingericht. Dergelijke buitenposten komen later ook in het Smithsonian in Washington en het Natural History Museum in Londen.