Chiappucci

during the 12th stage of the Tour de France cycling race over 226 kilometers (140.5 miles) with start in Saint-Jean-de-Maurienne and finish in Annonay, France, Friday July 13, 2012. (AP Photo/Christophe Ena) De goede tijdrijder Wiggins in de gele trui deed vandaag rustig aan, terwijl Millar ontsnapte en de etappe won. Foto AP / Christophe Ena

Hun voorsprong groeide binnen een half uur tijd van twee naar negen minuten, en uiteindelijk zelfs naar 12 minuut 38. David Millar versloeg in de etappe van vandaag zijn vier medevluchters. Bijna acht minuten later kwam het peloton pas over de streep.

Ik dacht aan de Italiaanse oud-wielrenner Claudio Chiappucci.

Dat kan niet zo veel kwaad, dacht het peloton in de eerste etappe van de Tour van 1990. Chiappucci was ontsnapt, samen met de Nederlander Frans Maassen, de Fransman Ronan Pensec en de Canadees Steve Bauer. Het peloton liet hen begaan. Hun voorsprong aan de finish bedroeg 10 minuten en 35 seconden.

Goed, Chiappucci had eerder dat jaar de bergtrui gewonnen in de Ronde van Italië, maar ach – die Italianen reden wel vaker aardig in eigen land. Als ze eenmaal in Frankrijk koersten, konden ze er weinig meer van. Wat kon klassementsrenners als Greg Lemond, Erik Breukink en Pedro Delgado nou overkomen?

Chiappucci veroverde later in de Tour de gele trui, met dank aan de opgebouwde marge uit de eerste etappe. Twee dagen voor de Champs Elysées leidde hij het klassement nog steeds. Hij had zich een begenadigd klimmer getoond. Iedereen ging hopen op een daverende surprise. Een onbekende Italiaan die de Tour wint?

Helaas, tijdrijden kon Chiappucci niet. Lemond won de Tour, met een dikke twee minuten voorsprong op de Italiaan.

Vandaag was de achterstand van de vluchters in het klassement al te groot om nog gevaarlijk te worden. En toch gaat het kriebelen, bij zo’n Chiappucciontsnapping. Wat als het peloton in slaap valt? Wat als vluchter Egoi Martínez een kwartiertje krijgt, twintig minuten? Hij stond tot vandaag op ruim 25 minuten van klassementsleider Bradley Wiggins.

Jammer genoeg is dit scenario in het hedendaagse wielrennen onwaarschijnlijk, zo niet onmogelijk. Via oortjes worden de klassementsrenners voortdurend op de hoogte gehouden van de verschillen. Leuk was het hoor, die twaalf minuten voorsprong, maar toen vond de Skyploeg het wel weer voldoende. De formatie van Wiggins ging aan kop rijden en voorkwam een blamage. Niemand had anders verwacht.

Geef mij Chiappucci maar.