Al te vrijblijvende broedertwist over Israël en geboorteplicht

Broer. Het beloofde feest, deel V. Door TG Ilay. Gezien: 12/7 Over het IJ-festival A’dam. Aldaar t/m 15/7, daarna tot 9/9 div. festivals.

De twee Nederlands-Israëlische broers hebben ruzie. Over Israël, over wat de joodse identiteit, die ze van hun moeder hebben geërfd, voor hen moet betekenen. Tenminste – dat lijkt zo. Want inmiddels wonen de broers veilig in Nederland en is Israël vér weg. De oudste, Ilay den Boer, is wel erg bezig met zijn joodse identiteit, maar ook blij dat hij niet in Israël in dienst hoeft. Misschien ter compensatie neemt hij het zijn broer Anan enorm kwalijk dat deze ten tijde van de jongste Gaza-oorlog gewoon gezellig op vakantie aan het strand van Tel Aviv heeft gelegen, zonder de minste belangstelling voor de historische gebeurtenissen.

Het uitgangspunt van deze inventief geënsceneerde voorstelling – de vijfde van Ilay den Boer over jodendom, Israël en aanverwante problemen – is volstrekt origineel. Maar het thema is ook enigszins minimalistisch: onverschilligheid versus aanstellerij is nu eenmaal niet bij voorbaat goed voor een meeslepende strijd. En ook over Gaza, Israël, de Palestijnen enzovoorts heeft de voorstelling niets van belang te melden.

Dat zou op zich geen probleem hoeven zijn, wanneer het conflict tussen de broers je vervolgens bij de strot zou grijpen, of er anderszins iets zou gebeuren waarmee de voorstelling haar onderwerp overstijgt. Maar dat gebeurt niet: Ilay den Boer heeft vreselijk veel woorden nodig om te vertellen waar het over gaat, en de ontknoping tussen de broertjes is voorspelbaar en een beetje cliché.

Dat Den Boer zichzelf dan ook nog gaat debunken, met melige opmerkingen over weggegooid subsidiegeld en over hoogstaande aspiraties die niet worden waargemaakt, doet de zaak ook geen goed. De TG Ilay heeft het zich deze keer bepaald te gemakkelijk gemaakt.