Teun de Nooijer, voor elk olympisch blad

Eens per vier jaar Olympische Spelen – dat vraagt om eenmalige tijdschriften. Journalistiek stelt het weinig voor; De Spelen en De Zomer van Londen zijn vooral praktisch.

Vergeleken bij wat nog gaat komen, zijn het EK voetbal en de Tour de France vrij overzichtelijke evenementen. Telkens één sport, met een eenduidig speel- of etappeschema en één kampioen of één winnaar van het algemeen klassement.

En dan komen de Olympische Spelen, een welhaast kakofonisch evenement. Vanaf vrijdag 27 juli, in 16 dagen 26 sporten, op 34 locaties, met 8,8 miljoen toegangskaartjes, 21.000 ‘mediavertegenwoordigers’ en 10.500 atleten uit 205 landen. Met niet één winnaar van één algemeen klassement – nee, in Londen zijn 302 gouden medailles te winnen. De cijfers komen uit De Spelen, een eenmalig magazine, „het officiële olympisch magazine” zelfs. Een uitgave van het Nederlands Olympisch Comité NOC*NSF. Klein formaat, 68 pagina’s, kost 3,95 euro.

De zomer van Londen. Beetje malle naam voor een magazine, dat om begrijpelijke redenen ook eenmalig is. Een blad van BCM uit Eindhoven, dat ook Bridge, Onze Hond, Sint en Koe uitgeeft. De zomer... is een glossy, 116 pagina’s, kost 4,95 euro.

Om het olympische pakketje compleet te maken, kochten we de niet-eenmalige sportglossy Helden, onder hoofdredacteurschap van Frits Barend en Barbara Barend (eindredactie: Marijke Barend). Een glossy van 148 pagina’s, kost 5,95 euro.

Helden gaat helemaal over Londen 2012. Spelen waarbij Nederland het niet van de mannen moeten hebben, schrijft Frits Barend, de vrouwen zijn de kanshebbers. En hij vat de essentie van de olympische gedachte krachtig samen: „Vier jaar lang hebben we nauwelijks interesse voor vrouwen en sporten als roeien en zeilen. In slechts veertien dagen tijd kunnen onbekende topsporters hun carrière een kleur en een kroon geven.”

Of niet, natuurlijk. „Veel sporters hebben moeite om hun status van bekend sportman vaarwel te zeggen”, zegt een begeleider van ex-sporters, die daar zelf ook last van had. Zegt wie? Ex-beachvolleyballer Bram Ronnes. Hij werd 17de op de spelen in Peking, vier jaar geleden.

Helden zet de sportmensen (de helden dus) centraal. Veel interviews en portretten. Met de „golden girls” Anky, Inge en Leontien, goed voor elf keer goud. Van de judofamilie Van der Geest, waaruit we maar weer leren dat sporters, althans olympiërs, niet zonder de steun van hun familie kunnen. En Teun de Nooijer (met z’n dochters op de foto) vertelt over „de hockeyrel van 2012”: bondscoach Van Ass had hem eerst niet en later wel geselecteerd. Een interview door Frits Barend, die enorme zuigvragen stelt, of nee, stellingen poneert: „Paul van Ass is een parodie van een topcoach.” En: „Kun je eigenlijk met deze bondscoach goud winnen?”

Helden brengt nul praktische informatie over de Spelen. Nou ja, bijna nul. Bij „Delta Lloyd’s Helden”, een sectie van 18 pagina’s (met een overdosis Delta Lloyd), staat het zeilprogramma afgedrukt. Dat is het enige. De Spelen doet dat beter. Niet uitputtend, maar per dag selecteert het de highlights en een Nederlander die die dag in actie komt. Op zaterdag zijn dat de „golden girls” (!) van de zwemestafette. Ook in dit blad ligt de nadruk op familie. (Nee, niet weer Van der Geest.)

Omdat het blad door NOC*NSF wordt uitgegeven – in samenwerking met NUsport van Sanoma – vraag je je af hoe onafhankelijk het is. Bij de kop „De meerwaarde van de Spelen” begint het een beetje te jeuken. En weer Teun de Nooijer, maar niets over „de hockeyrel van 2012”. Doodleuk: „De beste hockeyer” is in Londen voor een „gouden afscheid”.

Minder journalistiek dan Helden, maar wat praktische informatie betreft beter dan De Spelen is De zomer.... „Boordevol toeristische tips”, staat op de wat rommelige cover. Binnenin fraaie foto’s van wedstrijdlocaties. Opmerkelijkst is de plek waar gebeachvolleybald wordt: de paradeplaats (van het changing the guards) bij Whitehall. Opnieuw veel portretten, ook van enkele buitenlandse atleten, en wéér De Nooijer. Credo: don’t mention the hockeyrel.

Het blad bevat een gedetailleerd speelschema, dat behoorlijk suf is opgemaakt, in een saaie kale lijst. Daar straalt het kakofonische van de Spelen niet echt vanaf, behalve dat je flink moet zoeken naar je favoriete sporten. Wat ontbreekt, is een kaart van Londen met de sportlocaties.

Wel weer aardig zijn de historische feitjes. In de top-5 van meest succesvolle Nederlandse olympiërs staat op 3, tussen Van Moorsel en Blankers-Koen, wie? De ruiter Ch. Pahud de Mortanges. Haalde een eeuw geleden vier keer goud en één keer zilver.