Irritant, arrogant, Titi

T iti stak zijn tong uit zijn mond. Titi rolde met zijn ogen. Titi trok een rare bek. Titi slingerde van links naar rechts over de weg. Titi schreeuwde naar zijn medevluchters (maar vooral naar de camera), dat ze ook op kop moesten rijden. Titi deed alsof zijn longen door zijn slokdarm naar buiten kropen. Titi keek met een – voor de spiegel geoefende – getormenteerde blik naar zijn arme linkerknie. Vlak daarna demarreerde hij zonder een centje pijn naar de etappezege, maar toen hij het trapje van het podium afliep strompelde hij weer. Wonder, o wonder.

Thomas Voeckler ís geen wielrenner, hij acteert een wielrenner. Titi goes to Hollywood, iedere dag weer. Zeker tijdens die drie weken in juli is Titi in topvorm. Dan speelt Titi de hoofdrol in zijn eigen show, en de Franse tv-kijkers vreten het.

Hij trekt camera’s en microfoons aan zoals een koeienvlaai vliegen trekt. Of hij nu lost of aanvalt: Titi is altijd in beeld. Ook na de koers trouwens. Vorige week ging de Franse tv zelfs zo ver dat ze integraal uitzonden hoe hij zijn tanden poetste. Daarnaast treedt Titi op in ongeveer 8.234.892.349 commercials en staat hij vanaf ieder billboard naar je te grijnzen.

Titi is er altijd. Titi is overal. Titi is onvermijdelijk.

Als je Titi op tv ziet krijg je al spontaan jeukende bultjes, maar samen met hem in een peloton fietsen is een ware verschrikking. Hij duikt in gaatjes die er niet zijn, hij slingert iedereen van de fiets die bij hem in de buurt rijdt, hij demarreert in de bevoorrading of na een grote valpartij – en tot overmaat van ramp wint hij nog vaak ook, want stiekem is Titi een van de beste coureurs van de wereld.

Ik zat ooit met hem in de kopgroep in een koers in Maleisië (zoals ik al zei: Titi is overal). Hij deed geen meter kopwerk omdat hij zogenaamd ziek, zwak en misselijk was – maar hij raapte onderweg wel alle premies en bergpunten op.

Toen ik hem daar na afloop op aansprak speelde hij de vermoorde onschuld.

De volgende dag deed hij het doodleuk weer.

Titi is Franser dan Frans. Irritant, arrogant, nepcharmant. Titi is als die hurkplees die ze op elke Franse camping hebben – je moet jezelf in een onmogelijke houding wurmen en als je aan het touwtje trekt als je klaar bent, dan spoelt je drol nog over je slippers ook.

Titi drijft me tot waanzin. Hoe harder ik hoop dat hij een keertje níet in beeld komt, hoe vaker hij me aanstaart vanaf het scherm – of anders wel in mijn nachtmerries.

Ik droomde eergisteren dat ik in een bioscoopzaal vol Titi’s zat, terwijl we keken naar een film over Titi. Hij speelde ook alle bijrollen. Badend in het zweet werd ik wakker.

O ja. Titi veroverde gisteren ook nog de bolletjestrui. Na afloop zei hij dat hij er alles aan gaat doen om die te verdedigen.

Dat wordt dus nog twee weken hurken.

Thijs Zonneveld is NRC-sportredacteur en oud-wielrenner.