Nu ik weer werk, krijg ik liever geen pensioen meer

Naam: Erik Sloot (64)

Opleiding: Geneeskunde

Oude baan: „In pensionado-stand”

Nieuwe baan: Bestuursvoorzitter van een grote zorginstelling (vier dagen per week)

Oude salaris: 2.500 euro pensioen

Nieuwe salaris: 6.000 euro netto + 2.500 euro pensioen

Voor

Waarom wilde u een nieuwe baan?

„Ik word dit jaar 65 en stond eigenlijk al een aantal jaar in pensionado-stand. Maar toen een searchbureau mij onlangs vroeg naar referenties over kandidaten voor deze bestuursfunctie in de zorg, werd ik zelf ineens heel enthousiast.”

Hoe heeft u zich voorbereid op de onderhandeling?

„Vanwege mijn leeftijd had ik twee randvoorwaarden: ik wil de functie niet langer dan vier jaar vervullen en ik wil maar vier dagen per week werken.”

Wat was uw salariswens?

„In verschillende Raden van Toezicht heb ik regelmatig aan de andere kant van de tafel gezeten. Daarom weet ik dat er in de zorg een volstrekt dichtgetimmerde salarisregeling geldt. Gezien de functie en mijn ervaring betekent dat in dit geval een bandruimte tussen 150 en 160 duizend euro per jaar voor een voltijdbaan. Daar zit dus niet veel speling.”

Na

Hoe ging de onderhandeling?

„Mijn randvoorwaarden werden gehonoreerd en als salaris kreeg ik ‘gewoon’ de max. Eenvoudiger kan onderhandelen niet zijn, toch?”

U had niet de neiging meer te vragen?

„Nee, want ik vind het al heel veel geld en heb het ook niet echt nodig. Natuurlijk: geld maakt meer dingen mogelijk. Ik reis verder en vaker. Maar ik geloof niet dat geld me echt gelukkiger maakt.”

Heeft u overwogen om een lager salaris te vragen?

„Nee. Dat is sowieso lastig omdat het bedrag vaststaat. Bovendien betekent een salaris voor mij ook erkenning voor het werk. Maar ik declareer bijvoorbeeld nooit, al is dat vooral omdat ik er een hekel aan heb.”

Er is veel kritiek op de hoge salarissen in de zorg. Hoe ziet u dat?

„De topsalarissen in de zorg waren inderdaad te hoog en zijn inmiddels naar beneden bijgesteld. Maar ik vind wel dat er erg populistisch gesproken wordt over bonussen. Bij mijn vorige baan stelde ik voor de bovenste 10 procent van mijn salaris variabel te maken naar de prestaties die ik leverde. Dat gaf mij de juiste prikkels en werkte goed. Maar toen de bonuscultuur in het nieuws kwam, moest ik weer gewoon 100 procent verdienen, enkel omdat het woord bonus taboe was geworden.”

Hoe vindt u het om door te werken tot uw 68ste?

„Het valt me op dat Nederland nog helemaal niet is ingesteld op mensen die langer doorwerken. In de cao staat bijvoorbeeld dat ik nog twee jaar doorbetaald krijg als ik ziek word, terwijl ik tegelijkertijd ook AOW en pensioen ontvang. Ik moest er zelf achteraan om te zorgen dat die regeling bij mij na zes maanden ophoudt. Ik zou sowieso liever geen AOW en pensioen ontvangen nu ik nog werk, maar dat kan niet anders.”

U zou het terug kunnen storten?

„Deels gebeurt dat door de belastingen die ik betaal. En ik heb natuurlijk wel recht op dat geld, maar ik zou het liever pas ontvangen als ik daadwerkelijk stop met werken. Nu gebruik ik het maar om te sparen en te beleggen.”

Meedoen aan deze rubriek? Meld je aan via werk@nrc.nl