Saucijsjes, spareribs en gezelligheid

Barbecuen. Het is niet de meest elegante manier van eten. Toch laten de voornaamste politici van Nederland zich er elk jaar toe verleiden, met dank aan de productschappen van Vee en Vlees, Pluimvee en Eieren. De vleesindustrie dus. Ook afgelopen donderdag dwaalden veel van onze Tweede Kamerleden weer af naar de binnenplaats achter perscentrum Nieuwspoort voor een gegrilde middagmaaltijd.

Het resultaat: belangrijke mensen die te dicht op elkaar stonden, zeker toen het ging regenen. Politici die probeerden zonder grimassen met hun tanden vlees van een stokje te trekken – wat onmogelijk blijkt. En drie mensen die, mogelijk als gevolg van de totale desinteresse van de omstanders, vooral voor elkaar muziek maakten.

Wat brengt een mens hier? Lea Bouwmeester, een altijd vrolijke PvdA’er, bleek op zoek naar „een saucijsje en een sausje” en wat gezelligheid: „Ik ben niet zo van het netwerken”. VVD’er Ton Elias legde uit dat hij er graag kwam: „Het geeft mij de gelegenheid om voor de camera’s van SBS6 nog eens te vertellen hoe slecht de SP voor Nederland is.” Tussen zijn campagneactiviteiten door maakte het Kamerlid nog wel even tijd voor een sparerib – „eentje maar!”

VVD’er Willibrord van Beek, met zijn 5.166 dagen in de Tweede Kamer een van de oudste tradities van het Binnenhof, schuilde tijdens een regenbuitje onder een parasol. „Er zijn niet veel tradities meer. Dit is een hele mooie. Gezellig. Hier loopt het hele maatschappelijke middenveld rond.” Onder zijn ronde brillenglazen en militaire snor was een melancholische glimlach zichtbaar. Het was zijn laatste barbecue, als Kamerlid althans.

Wie denkt dat Nederlandse elites van alles bekonkelen, zou op deze binnenplaats al zijn argwaan bevestigd zien. Of het nou PvdA’ers of VVD’ers zijn, allemaal schudden ze even vriendelijk de hand van de vertegenwoordiger van het (groot)kapitaal, werkgeversafgevaardigde Bernard Wientjes. Zelfs het Kamerlid Jhim van Bemmel van de PVV, die toch niets van elites moet hebben, leek zich op zijn gemak te voelen.

Charlie Aptroot probeert al een tijdje van de productschappen af te komen omdat ze weinig nuttigs doen met het geld dat ondernemers verplicht aan ze afdragen. De VVD’er kon zonder enig risico uren op deze productschappenbarbecue zijn netwerk onderhouden.

U begrijpt: het was gezellig. De vraag is natuurlijk of wie een ander met zijn handen ziet eten, daar nog samenzweringen mee kan opzetten.

Bij de uitgang stond VVD-coryfee en minister Henk Kamp even stil voor het tafeltje met afscheidsgeschenken. Met een vriendelijk lachje hing hij de linnen tas met geschenken van de bio-industrie om zijn schouder: twee folders, een ‘vleeswijzer’ met recepten, een shotglas en een ballpoint.