Froome Froome

Z o. De Tour is kapot. De komende twee weken rijden we met z’n allen in slagorde achter de Skytrain aan en daarna huldigen we Bradley Wiggins in Parijs. Spanning: nul. Want wielrennen is door die Britse patsers veranderd in wiskunde. a² x b² = geel in Parijs. Kan niet mis.

Of toch.

Er is één mogelijkheid dat Wiggins de Tour niet wint: hij wordt verraden door zijn eigen ploeggenoot. Chris Froome heet de potentiële Brutus van deze Tour. Er staat GBR in zijn paspoort, maar Froome is een nep-Brit. Stiekem is hij Keniaan.

Chris leerde fietsen in Nairobi. Op zand- in plaats van fietspaadjes. Veel trainingsmaatjes had hij niet: Kenianen rennen nu eenmaal liever. Veelzeggend is de volgende anekdote. Toen Froome erachter kwam dat je als kampioen van je land in de nationale kleuren mag rondrijden, belde hij de Keniaanse wielerbond met de vraag: „Wanneer is het kampioenschap van Kenia?” De bondsofficial antwoordde: „Dat bestaat niet.” Froome: „Maar hoe kan ik dan ooit de Keniaanse trui winnen?”

Hm. Daar moest de man van de bond even over nadenken. Na enige tijd kwam hij met de oplossing: „Weet je wat: we verklaren je bij deze tot Keniaans kampioen. Maar dat truitje maken doe je zelf maar.” Dat deed Froome. En zo werd hij voor het eerst kampioen. Door het zelf te doen.

Maar dat was toen. Froome is inmiddels ingekapseld door het robotleger van Sky waarvan de heerschappij zó groot is dat er – zoals de wielertraditie voorschrijft – wordt geroezemoesd over doping. Froome is veranderd in een machine die doet wat hem opgedragen wordt. En dat is nogal wat.

Toen ik hem gisteren na de etappe sprak zei hij: „Alles wordt voorgeschreven en bijgehouden door de trainers – iedere hap die ik eet, iedere slok die ik drink, iedere trap die ik doe. We are training our asses off. Nooit een keer rustig, altijd intervals, intervals, intervals. Ik zou willen dat mensen konden zien wat we allemaal doen tijdens trainingen, dan zou die funny talk over doping wel ophouden.”

Froome Froome is in deze Tour om op kop te brommeren voor Wiggins, niets meer en niets minder. Zijn ploeg heeft hem verboden om aan zichzelf te denken. Maar gedachten kun je niet verbieden. Ik weet zeker dat er ergens heel, héél ver in zijn achterhoofd een stemmetje fluistert dat hij zelf de Tour kan winnen. Dat hij zo’n kans nooit meer krijgt. Dat die Wiggins hem al een Ronde van Spanje heeft gekost.

Chris, ik weet dat je dit leest. Zet die ploegdiscipline overboord, deserteer uit het robotleger en geef ons een stukje Tour terug. Uiteindelijk is het met de gele trui net als met dat Keniaanse truitje jaren geleden.

Als je wilt winnen, moet je het zelf doen.

Thijs Zonneveld is NRC-sportredacteur en oud-wielrenner.