Alsof er een autoalarm afgaat

pop

Diplo: Express Yourself

Diplo is een ontdekkingsreiziger. Hij trekt de wereld rond op zoek naar muzikale trends. Zijn benadering is globaal en lokaal tegelijk; hij bestrijkt de wereld en duikt diep in de muziek van ondergrondse scenes in steden als Rio de Janeiro, Kingston en Rotterdam. Mad Decent, het platenlabel van de muzikale globetrotter, bouwt een catalogus op met acts die internationaal de elektronische dansmuziek nieuwe impulsen geven. Zo bracht Diplo dit jaar EP’s uit van moombahtonpionier Munchi uit Rotterdam (Moombahtonista EP) en de Amsterdamse Partysquad (Badman Rave EP).

Het is een goed jaar voor Diplo. Hij is een veelgevraagd producer en nam met Usher de beste r&b-jam op van 2012 tot nu toe: het stomende Climax, waarin Diplo zijn kennis over de laatste ontwikkelingen in de elektronische popmuziek op subtiele wijze inzet. Op deze eerste echte solorelease sinds 2004 – Diplo nam in de tussentijd veel op, onder meer met Major Lazer – gooit Diplo die nuance juist vol overgave overboord.

Express Yourself is een overweldigende dansvloerplaat. Het pronkstuk is Butter’s Theme, een verleidelijk pulserende dansvloerkraker met diep echoënde kickdrum en stevige synthesizergeluiden, met opgeknipte, omfloerste damesvocalen die integraal onderdeel zijn van de ratelende percussie. Alles is ritme bij Diplo. De producer maakt op zijn EP hitsige, rauwe, kale muziek om een vies gezicht bij te trekken; met diepe geluiden die je in je maag voelt en drums die rake klappen uitdelen.

Hij schakelt soepel tussen genre-elementen: van de opbouw en geluiden van house en dubstep tot de haperende hartslag van bubbling en dancehall en het rauwe effectbejag van bounce en favela funk. Titeltrack Express Yourself is Diplo’s versie van de opzwepende bounce uit New Orleans; met panische geluiden, sirenes, een mitraillerende kickdrum en een knipoog naar Eric B & Rakim.

In No Problem is favela funk de inspiratiebron, met rauwe elektronica, stoeremeisjesvocalen en een geluid dat klinkt alsof een autoalarm afgaat. ‘When the beat drops, that’s when I get low’, klinkt het in Barely Standing. Het is het credo van de onderbuikmuziek die op deze EP centraal staat, die tot doel heeft de billen wild in beweging te brengen.