Piet Gerbrandy: ‘Je moet oproer blijven kraaien’

Piet Gerbrandy: „Bildung ligt onder vuur. Wat wordt vooral gehonoreerd door de Nederlandse organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek? Onderzoek waarvan de uitkomst vooraf al vaststaat"

Piet Gerbrandy (Den Haag, 1958) is dichter, classicus en poëziecriticus. Een gesprek over de noodzaak van kleine letteren en over vrouwen. „Mannen hebben vaak zoveel omwegen nodig. Vrouwen begrijpen beter waarom we hier op aarde rondlopen.”

Winterswijk

„Ik woon 29 jaar in Winterswijk. Winterswijkers hangen erg aan hun dorp. Ze komen altijd terug, ook al werken ze heel ver weg. Het is de navel van de wereld. Iedere zaterdag is er markt, de voertaal is dan Duits. Maar culturele uitwisseling is er amper. Duitsers, daar ben je beleefd tegen omdat ze dingen kopen.

„Bij toeval kwam ik hier terecht. Ik kreeg als dienstweigeraar hier een vervangingsbaan als leraar klassieke talen. Hier heb ik ook de kinderen grootgebracht, ze bleven bij mij na de scheiding. Ik was de enige vader op het schoolplein. In dit dorp blijf je een buitenstaander, je bent niet van hier. Dat betekent dat je niet hoort wat er omgaat. En daar heb ik ook geen behoefte aan.

„Nu heb ik het huis te koop gezet. Ik kreeg genoeg van het reizen, vijf uur heen en terug naar mijn werk. Je krijgt het gevoel dat je in twee werelden leeft.”

Universiteit

„Zes jaar lang had ik tijdelijke contracten bij de Universiteit van Amsterdam als docent Latijnse letterkunde. Dit najaar wilden ze me ontslaan, samen met David Rijser met wie ik het Latijn voor mijn rekening neem. Twee nieuwe krachten moesten ons werk overnemen. Dat is in strijd met de cao en bovendien waren ons toezeggingen gedaan.

„We hebben met een advocaat bezwaar aangetekend. Uiteindelijk heeft de nieuwe decaan ingegrepen. We gaan nu samen met de Vrije Universiteit een masterprogramma aanbieden. Als je de krachten bundelt, heb je meer massa. Zij hebben voor komend jaar één aanmelding bij de eerstejaars, wij vijftien, al kunnen de aantallen nog flink veranderen.

„Ik snap dat de kleine letteren betaalbaar moeten blijven. Maar er zijn ook specialismen – kijk naar exotische talen als het Assyrisch – die je moet vasthouden ongeacht de vraag of er studenten zijn. Stop je daarmee, dan krijg je ze nooit meer terug. Je hebt een traditie opgebouwd van soms honderden jaren, een bibliotheek, expertise – dat moet je koesteren. Zoals je ook een Rembrandt koestert.”

Abonnees kunnen het hele artikel hier lezen.

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Zaterdag 7 juli 2012, pagina 16 - 17.