Eindelijk camera's op de doellijn, het werd tijd

De discussie is begonnen in 1966, tijdens de finale van het WK voetbal in Londen, tussen Engeland en West-Duitsland. De Engelse voetballer Geoff Hurst schoot hard tegen de onderkant van de lat, de bal stuiterde naar beneden en niemand kon zien of hij voor- of achter de doellijn terecht was gekomen. Uitgezonderd, blijkbaar, de Russische grensrechter Tofik Bakhramov die gedecideerd naar het midden wees. Doelpunt. Engeland werd wereldkampioen – nog altijd het laatste grote internationale succes voor dit land, de bakermat van de voetbalsport.

De discussie of Hurst wel of niet had gescoord, is nooit meer opgehouden. Over een heleboel andere doelpunten trouwens ook niet. Anders dan in 1966 hebben camerabeelden op grote toernooien sindsdien diverse malen aangetoond dat doelpunten ten onrechte niet werden toegekend, of omgekeerd. Vervelend voor het elftal dat het overkwam, pijnlijk voor de scheidsrechter die reglementair geen mogelijkheid had om zijn foute beslissing te corrigeren, ook al konden miljoenen tv-kijkers getuigen van zijn ongelijk. De feilbaarheid van het menselijk oog werd genadeloos bewezen door de vele camera’s bij de wedstrijden.

Daarom is het in het 127-jarig bestaan van de IFAB een historische beslissing die vorige week werd genomen. De International Football Association Board besloot ‘doellijntechnologie’ in te voeren en te experimenteren met twee varianten: cameraregistratie en een chip in de bal. Dat dit besluit niet al veel eerder is gevallen, is de voorzitter van wereldvoetbalbond FIFA, Sepp Blatter, vaak aangewreven. Zonder twijfel is hij invloedrijk, maar het zijn de leden van de IFAB die over spelregelwijzigingen beslissen en dat kunnen ze alleen met driekwart van de stemmen. De FIFA levert er vier, de nationale bonden van Engeland, Schotland, Wales en Noord-Ierland de rest. Zo wordt de bakermat nog altijd geëerd.

Blatter liet weten het besluit van de IFAB toe te juichen en sprak de stellige verwachting uit dat de nieuwe controle beperkt zal blijven tot de doellijn. Met andere woorden: discussies over buitenspel en dergelijke zullen niet langs technologische weg worden beslecht. Daar is wel iets voor te zeggen. Het spel kan niet voortdurend worden onderbroken. Ook arbitrale fouten horen bij het voetbal. Maar dat evident verkeerde beslissingen, die uitmaken of een doelpunt wel of niet wordt toegekend, nu kunnen worden gecorrigeerd, is winst. Het werd tijd.

Commentaren geven het standpunt van de krant, op basis van discussies tussen hoofdredactie en commentatoren