Brieven

Overgewicht kinderen ligt niet aan de ouders

August Hans den Boef betoogt dat ouders gemakzuchtig zijn in de strijd tegen overgewicht van hun kinderen (Opinie&Debat, 30 juni).

Het is onterecht dat Den Boef ouders hiermee in de hoek zet. Overgewicht van kinderen heeft niets te maken met toegeeflijkheid van ouders. Kinderen hebben van nature behoefte aan beweging. Het heeft geen nut om beweging op te dringen aan kinderen of om via de overheid ouders allerlei betuttelende maatregelen op te leggen.

Het probleem is dat kinderen willen bewegen en spelen, maar hier nergens de ruimte voor hebben. Op straat kunnen ze niet veilig spelen. Op de fiets naar school worden ze van de sokken gereden door verhitte automobilisten. Het is logisch dat ouders liever de bakfiets of de achterbank van hun auto gebruiken om kinderen te vervoeren.

Den Boef vindt dat ouders door de onderhandelingsrelatie met hun kinderen te snel toegeven aan snoep en fastfood. Onderhandelen is iets anders dan toegeven. Ouders hechten belang aan gezond voedsel, maar een blik in een supermarkt maakt duidelijk dat zoetigheid overal op de loer ligt. Het valt voor ouders niet mee om een gezonde maaltijd samen te stellen voor hun kinderen.

Als de samenleving bereid is te investeren in het verdubbelen van het aantal fietspaden en speelplekken, en voedselfabrikanten verplicht om vetten en suikers te halveren, voelen ouders zich pas echt gesteund in hun strijd.

Marre Taal-Klever

Hilversum

Mijn schenking aan het Stedelijk verliep perfect

Kunstverzamelaar Christiaan Braun heeft ervoor gekozen om een aantal kunstwerken aan The Museum of Modern Art in New York te schenken in plaats van aan het Stedelijk Museum Amsterdam (NRC Handelsblad, 3 juli). Dezelfde verzamelaar opende eind vorig jaar in de pers met wild geschut de aanval op het Stedelijk Museum en de mensen eromheen.

Waarover het echt zou moeten gaan: privéverzamelaars kunnen en moeten een aanzienlijke en blijvende bijdrage leveren aan de ondersteuning van musea. Ze kunnen de collecties helpen opbouwen en ontwikkelen.

Ik ben zelf verzamelaar van hedendaagse kunst en ik verwerf het werk met grote passie. Met eenzelfde passie schonk ik vorig jaar 63 werken uit mijn collectie aan het Stedelijk. Ik beoogde hiermee een daad te stellen en het museum heel concreet te steunen.

Dit doe je natuurlijk niet zomaar. Het begint met een goede relatie met het museum. Het gehele traject van mijn schenking – van eerste voorstel tot de fraaie presentatie in het museum in mei vorig jaar – werd door het hele team begeleid met het grootste enthousiasme.

Het verhaal dat Braun vertelt, is voor mij geheel niet herkenbaar. Ik heb zeer positieve ervaringen met het Stedelijk en met directeur Ann Goldstein.

Minstens zo belangrijk als die goede relatie met het museum is het tijdig maken van een firm commitment aan het museum. Schenken is schenken. Een werkelijke genereuze houding hoort hierbij, geen spelletjes. Als je iets wilt geven, geef je het gewoon.

Maurice van Valen

Amsterdam/Eindhoven

De banken blijven ons geld lenen dat er niet is

Onlangs kreeg ik een nieuwe Mastercard van mijn bank. Ik woon in België. Mijn bank heet BNP Paribas Fortis, voorheen Fortis. De kaart was gratis. Het extra krediet kost niets als je er geen gebruik van maakt. Afgelopen week ontving ik een brief van BNP Paribas Fortis: „Nù is het moment om uw dromen waar te maken, in alle vrijheid. Want met dit geld realiseert u een paar extraatjes om uzelf te verwennen... Kortom, extraatjes om volop van het leven te genieten!” Iets verder: „Voorwaarden? Die zijn er niet”. En dan nog dit: „Gebruik het geld zoals u het wilt. Want u hoeft geen verantwoording af te leggen.”

Wonen de mensen die deze brief hebben geschreven op de maan? Ik dacht dat er een crisis was, dat iedereen wordt geacht te bezuinigen en niet meer op de pof te leven. Ik dacht dat een deel van de problemen juist kwam van de banken, omdat ze te veel hebben uitgeleend, maar de banken hebben niets begrepen. Dit keer hoef je niet eens iets te vragen. De bank probeert mij geld dat ik niet heb te laten uitgeven.

Zolang onze banken de boodschap rondsturen dat je „zonder voorwaarden” geld dat je niet hebt mag uitgeven om je te „verwennen”, zullen mensen de strenge maatregelen van regeringen moeilijk accepteren. Jezelf verwennen is geen doel op zich, zeker niet als je moet lenen om het te doen.

Wat dacht je van gewoon sparen?

Monique Broens

Sint-Genesius-Rode, België

België is Europa niet, meneer Dalrymple

In de discussie over het opruiende stuk van Thierry Baudet (Opinie & Debat, 23 juni) maakt Theodore Dalrymple (Opinie & Debat, 30 juni) een misstap. Hij haalt België aan als voorbeeld van hoe het Europa zal vergaan als het een geheel wordt – ruzie en nog eens ruzie. Hij schrijft: „Walen en Vlamingen. Ze zijn honderden jaren verbonden, hun land bestaat bijna twee eeuwen. En nog kunnen ze het bijna nergens over eens worden.”

Volgens mij veroorzaakt juist die eeuwenlange verbondenheid de onderlinge heibel. Ze kennen elkaar veel te goed. De afkeer zit veel dieper dan tussen andere Europese landen. De afkeer tussen noordelijke en zuidelijke Europese landen is nog geen vier jaar oud. De zuidelijken beoordelen ons sinds kort als controleurs die hun bestaan kapot maken. Wij vinden plotseling dat het daar luiaards en profiteurs zijn.

De felheid waarmee Belgen elkaar naar de keel vliegen, zie ik de rest van de Europeanen daarentegen nog niet vertonen. Dit neemt niet weg dat de verschillen tussen Europese landen groot zijn en dat er naar Baudet moet worden geluisterd.

Jan Dirk de Block

Hilversum

Snelheidsverlaging had wel een goede reden

Demissionair minister Schultz van Haegen (Infrastructuur, VVD) beweert dat de verhoging van de maximumsnelheid op de ringwegen rond de grote steden de doorstroming ten goede zou komen (NRC Handelsblad, 2 juli).

De maximumsnelheid is indertijd – in 2002 – verlaagd naar tachtig kilometer per uur omdat bleek dat een lagere snelheid niet alleen leidt tot minder uitstoot en geluidsoverlast, maar ook tot een betere doorstroming van het verkeer. Wie even googelt, kan het vinden.

Marcel Zijlstra

Amsterdam