Schrijver en dichter Gerrit Komrij (68) overleden

Foto Philip Mechanicus / Hollandse Hoogte Foto Philip Mechanicus / Hollandse Hoogte

De Nederlandse schrijver, dichter, polemist en vertaler Gerrit Komrij is overleden.  Dat bevestigt uitgeverij De Bezige Bij. Komrij is 68 jaar geworden.

Komrij is overleden na een kort ziektebed.

De auteur, geboren in 1944 in Winterswijk, was een van de productiefste schrijvers van Nederland.  Hij debuteerde in 1968 op 24-jarige leeftijd met de dichtbundel Maagdenburgse halve bollen en andere gedichten. In de daarop volgende jaren bouwde hij een groot en veelzijdig oeuvre op. Hij ontving hiervoor diverse prijzen, waaronder in 1993 de prestigieuze P.C. Hooftprijs voor zijn beschouwende werk.  Van 2000 tot 2004 was hij Dichter des Vaderlands.

In 1979 publiceerde Komrij de eerste versie van de bloemlezing De Nederlandse poëzie van de 19de en 20ste eeuw in 1000 en enige gedichten, ook wel de “bijbel” van de Nederlandse dichtkunst genoemd. Hij bleef deze aanvullen en uitbreiden, tot in 2004 de veertiende editie verscheen onder de titel Nederlandse poëzie van de 19de t/m de 21ste eeuw in 2000 en enige gedichten.

In 1976 was Komrij een jaar televisierecensent voor NRC Handelsblad. Zijn scherpe recensies lokten veel boze reacties uit. Voor NRC.nl hield Komrij tot voor kort een blog bij over zijn digitale leven.

Komrij woonde sinds 1984 met zijn vriend in Portugal.

Van enfant terrible tot gelauwerd dichter en romanschrijver

NRC-boekenredacteur Arjen Fortuin vandaag in NRC Handelsblad over Komrij:

“De P.C. Hooftprijswinnaar van 1993 kwam de Nederlandse literatuur eind jaren zestig binnen als enfant terrible dat dwars tegen alle avant-gardistische modes inging. Hij verlaat het literaire leven bijna een halve eeuw later niet alleen als gelauwerd essayist, dichter en romanschrijver – maar ook als de belangrijkste bloemlezer van zijn generatie. Gerrit Komrij gaf Nederland zijn literatuur van vóór 1850 terug, hij liet ons de Middeleeuwen herontdekken en daarna ook nog de Zuid-Afrikaanse poëzie. Onvermoeibaar stofte hij oude dichters af en prees hij nieuwe dichters aan, steeds uit een diepe en ernstige liefde voor literatuur.

“Toen hij in 2000 werd gekozen tot eerste Dichter des Vaderlands, richtte hij de aandacht niet op zichzelf, maar op anderen. Hij zette in korte tijd een poëziereeks op, een tijdschrift (Awater) en een poëzieclub. Binnen de kortste keren was de Dichter des Vaderlands een instituut en had Komrij via een omweg bereikt wat hij naar eigen zeggen altijd had gewild: ‘Ik wil niet serieus zijn, maar wel au sérieux worden genomen.’”

De volledige necrologie van Komrij is vandaag te lezen in NRC.

    • Eva de Valk