Samen zoeken na de aanslag

Vader en moeder verbroederen tijdens de zoektocht naar hun kind.

Het uitzenden van London River is een sterk staaltje programmering van Canvas: vandaag precies zeven jaar geleden vielen in Londen 56 doden bij terroristische aanslagen op een metro en een bus. In de film van Rachid Bouchareb zien we het door de ogen van de bezorgde moeder Elisabeth Sommers. Als Elisabeth haar in Londen wonende dochter niet te pakken krijgt, reist ze van het groene eiland Guernsey naar een islamitische wijk in Noord-Londen, waar haar dochter blijkt te wonen. Een grotere tegenstelling is voor Elisabeth niet denkbaar. Ze schrikt van de islamitische slager, tevens huisbaas. Vriendelijk geeft hij haar de sleutel.

Elke dag gaat ze op zoek naar dochterlief. Ousmane, op zijn beurt, is naar Londen gekomen om zijn kind te zoeken. Dan blijkt dat zijn zoon en Elisabeths dochter elkaar kennen.

London River is een didactische film, met een zachtmoedige en humane boodschap. Vooroordelen brengen ons niet dichter bij elkaar. Integendeel. Allochtonen en autochtonen hebben meer gemeen dan in sommige kringen wordt beweerd: menselijkheid bindt ons allen.

Regisseur Bouchareb vertrouwde volledig op zijn twee acteurs om deze boodschap subtiel te brengen: Brenda Blethyn als simpele boerin die haar vooroordelen onder ogen ziet en de indrukwekkende kalmte van Sotigui Kouyaté. Zijn vertolking leverde hem in Berlijn een Zilveren Beer voor beste acteur op.