Eigenzinnig tegen de mode in

Gerrit Komrij (1944-2012) stelde zijn leven in dienst van de literatuur – die van hemzelf en die van anderen.

Gerrit Komrij in 1993 Foto Freddy Rikken

De gisteravond na een kort ziekbed overleden Gerrit Komrij wilde niet serieus zijn, maar wel au sérieux worden genomen. Nadat hij aanvankelijk vooral werd gevreesd als polemist, groeide de dichter en schrijver uit tot de eigenzinnige bloemlezer die Nederland de schatten uit de eigen poëzie deed herontdekken.

De winnaar van de P.C. Hooftprijs (1993) en eerste Dichter des Vaderlands (2000-2004) werd gedreven door een nooit aflatende nieuwsgierigheid en een diepe liefde voor literatuur, dwars tegen alle modes in. Komrij werd 68 jaar.

Uitgeverij De Bezige Bij roemt Komrij vanmorgen bij monde van directeur Francien Schuursma als „een belangrijk dichter, een veelzijdig schrijver en vertaler, een groot stilist, een scherp polemist en bovenal een lieve vriend”.

Dichter en schrijver Ilja Leonard Pfeijffer zegt Komrij als zijn leermeester te beschouwen: „Ik ken niemand die zo aanstekelijk over poëzie kan schrijven; hij deed nooit duur over poëzie. Het was altijd concreet.”

„Komrij is te vroeg gestorven”, zegt Mai Spijkers, die zijn bloemlezingen uitgaf. „Ik heb gezien hoe hij werkte als bloemlezer: hij vlooide in razend tempo de bundels door en koos feilloos het juiste gedicht.”

Acteur en regisseur Theu Boermans noemt Komrij „onze laatste classicistische toneelschrijver. Als hij voorlas, dan wist je precies hoe je de woorden moest zeggen in de juiste mengeling van vlijmscherp sarcasme, ironie en inzicht in de mensen.”