Provence rosé I

Provence rosé is een wereldwijd een begrip geworden. Welbeschouwd bestaat er geen bekendere soort dan deze. Ooit hoorde ik een wijnproducent in Provence eens verzuchten: ‘Ik wou dat onze rode en witte wijn de helft zo populair waren als onze rosé. Dan verkocht ik daar ook scheepsladingen vol van.’ Maar bij het horen van ‘Côtes de Provence’ denkt bijna niemand aan rouge of blanc. Provence rosé deelt in Zuid-Frankrijk de lakens uit.

Wijn die zich pipsroze presenteert, vaak in een karakteristieke amforafles, maar zich ondanks zijn frivole verschijning in het glas veel stoerder gedraagt. Volstrekt droog, vol van smaak, soms wat gedroogde abrikoos of perzik, vaak wat rood fruit, altijd behoorlijk wat kruiderij….In het laatste geval ligt de associatie met herbes de Provence voor de hand. Heerlijk. Toch? Maar laat me wat waarschuwende woorden optekenen. Behalve zijn karakteristieke pipse kleur tref ik steeds meer exemplaren aan waarvan de kwaliteit ook die kant op gaat.

Voor mijn nieuwe koopgids, waar ik momenteel voor aan het proeven en schrijven ben (nog maar duizend flessen te gaan), heb ik er veel, heel veel op de proeftafel gehad. Van net aan vijf euro (ook de supermarkten willen Provence rosé verkopen) tot aan modelletjes met een meer marktconform prijskaartje.

Met eerstgenoemde soort ben ik snel klaar. Als ik u vast een sneakpreview gun van wat er rond eind september in druk verschijnt dan kom ik wat grootgrutters Provence rosé betreft niet verder dan één exemplaar dat de eindronde heeft gehaald.

Het betreft hier Château La Gordonne die voor € 4,99 te koop is bij Albert Heijn. De bijbehorende proefnotitie luidt: ‘Instap-Provence met de juiste karaktereigenschappen. Pipsroze. Lichtkruidig. Soort van verfijnd lichtrood en abrikozenpitterig.’ Het leverde Gordonne een keurige 7½ op.

Zaterdag tref ik u weer. Dan laat ik u een Provence rosé proeven waar geen supermarktaantallen van gemaakt kunnen worden. Het prijskaartje is er dan ook naar.